Genealogiën

Genealogie woordenlijst

Op het internet is een handige genealogie-woordenlijst verschenen. Ze bevat ruim 8000 trefwoorden uit DTB boeken. Deze woordenlijst is in te zien en te downloaden op http://home.planet.nl/~dumon002, uiteraard voor genealogievrienden gratis
Ook is een direct uit te printen versie in Word of WP gratis beschikbaar (245 blz. A5 formaat) en wordt op verzoek als bijlage per e-mail toegezonden. Ook is het toezenden van een reeds uitgeprint (en ingebonden in zware metalen ringband) exemplaar mogelijk. De bijdrage in de reproductiekosten bedragen incl. verzendkosten € 13,75. Bestellen van het boek kan door het zenden van een e-mail aan: andre.dumont@planet.nl

Genealogie Beentjes

Monseigneur J.H. Beentjes heeft een uitgebreid onderzoek gedaan naar de familie Beentjes. Veel Beentjes- nazaten uit Castricum komen in deze genealogie voor.De informatie is digitaal bewerkt door Henk Hoeben. Website:http://home.worldonline.nl/~hoeben/beentjes.htm

Castricumse genealogieën

De werkgroep beschikt over genealogieën van de volgende Castricumse families:

- Brakenhoff
- Breetveld
- Duinmeijer
- Glorie
- Graaf, de
- Groentjes
- Hollenberg
- Liefting
- Lute
- Res
- Schermer
- Stet
- Stuifbergen
- Twisk
- Zonneveld
- Zoontjes

De Castricumse familie Glorie
A.C. Glorie van der Steen, S.P.A. Zuurbier, Werkgroep Oud-Castricum, Jaarboekje 7 (1984)

De oudst bekende stamvader

De Castricumse familie Glorie gaat rechtsstreeks terug op Claas Jansz Glorie, die omstreeks 1720 geboren moet zijn. Hij komt niet in Castricum in de doopboeken voor en zal dus elders geboren zijn, hoewel niet bekend is waar. Zijn huwelijk, met Antje Baartsdr IJpelaan, vond plaats op 14 januari 1742 in Castricum. In dat jaar kocht hij een boerderij met een stuk land gelegen op het Noordend. Bruid en bruidegom waren niet onbemiddeld, want zij betaalden het hoogste bedrag aan impost (belasting) op het trouwen. Claas was geruime tijd betrokken bij het Castricumse gemeentebestuur, als schepen, als armmeester en als kerkmeester van de R.K. kerk. Hij overleed in 1787.

Claas Jansz Glorie had slechts één zoon, Jan Glorie, die werd geboren in 1746. Deze trouwde omstreeks 1775 met Aagje van der Laan, die reeds op 29 jarige leeftijd overleed. In 1783 hertrouwde Jan met de veel jongere, uit Limmen afkomstige Aagje Kraakman. Deze Aagje was niet onbemiddeld en bezat o.a. een boerderij en 30 morgen land in de Schermer. Jan Glorie zelf had ook een aanzienlijk bezit aan land, in Castricum ruim 33 ha in vooral de Oosterbuurt en de Castricummer polder gelegen en verder in Limmen en Wimmenum (Egmond aan de Hoef). Hij bezat ook drie boerderijen aan de Bredeweg. Evenals zijn vader Claas was Jan Glorie geruime tijd lid van gemeentebestuur van Castricum, waarin hij in 1792 als schepen werd gekozen. Uit het huwelijk met Aagje van der Laan werd in 1777 een zoon Klaas geboren. Uit het huwelijk van deze Klaas Glorie in 1803 met Antje Nanne werden 3 zoons geboren, Wulbert, Frans en Cornelis, waarmee de familie Glorie zich in Castricum begint te vertakken. Over het nageslacht van deze Glorie's geeft bovengenoemd jaarboekje verdere bijzonderheden.

De afstamming van Claas Jansz Glorie is niet bekend. De naam komt in deze periode niet in Castricum en ook nauwelijks in de omgeving voor. De vader van Claas heette in ieder geval Jan Glorie.

Met betrekking tot de naam Jan Glorie zijn bij genealogisch onderzoek overigens wel enkele gevens gevonden. De allereerste vermelding in Alkmaar vinden we in 1694 waar ene Jan Glorie en zijn vrouw Franchoijse Verstraeten (ook wel Francijntje Akermaakster genoemd), beide wonende buiten de Kennemerspoort in Alkmaar hun testament maken. Dit gebeurt eveneens in 1706 bij het 2e huwelijk van Jan Glorie met Maria Albregt. In dit testament worden de broers Victor Glory en Michiel Glory genoemd. De schrijfwijze van de naam Glorie en Glory wordt in deze periode door elkaar gebruikt. Jan Glorie trouwt nog voor een 3e keer met Johanna de Groot en is in 1713 in Alkmaar overleden en in Egmond Binnen begraven.

In 1689 wordt in een notariële acte genoemd ene Jan Jansz Glorie, wonende in Berkhout (een Westfries dorp, gelegen nabij Hoorn) en in 1740 vinden we evenzo een Krijn Jansz Glorie wonende in Opmeer. In Amsterdam komen we omstreeks 1720 een Pieter Glory en een Jan Glory tegen. Ook worden in de kerkboeken van Amsterdam in deze periode enkele personen gevonden met een enigszins gelijkende naam t.w. Gloory, Gloria, Glorieus en Gloribus.

Van deze verspreide Glorie's zijn er in 1811 geen nabestaanden meer overgebleven. Op een lijst van mannelijke hoofdbewoners aangelegd in 1811 (Registre Civique) komen we namelijk in Noord-Holland nog als enige Glorie's de Castricummers Jan Glorie en zijn zoon Klaas tegen.

Naast de Castricumse familie Glorie bestaat er ook een zeer uitgebreide familie Glorie in België. Deze familie woont voornamelijk in Vlaanderen en is terug te voeren tot ene Judocus Glorie en Petrus Glorie, landbouwers, die omstreeks 1640 geboren zijn en woonden in Godewaersvelde in Frans Vlaanderen.

Concluderend: de naam Glorie kan door meerdere personen zijn aangenomen. omdat dit woord een bekende, ook wel religieuze betekenis had. Strikt genomen is 'Glorie' de letterlijke aanduiding van de heerlijkheid van God. Daarnaast betekent het roem of eer in het normale taalgebruik.

naar boven

S.P.A. Zuurbier, A. Glorie-van der Steen, Werkgroep Oud-Castricum, Jaarboekje 8 (1985)

De familie Lute is terug te voeren tot de plaats Rheinberg ten westen van Dinslaken in West Duitsland. Ene Jan Janszoon Lute, die waarschijnlijk vòòr 1700 in Rheinberg is geboren, vestigde zich in Oost-Zaandam (ook wel Zardam geheten). Uit zijn huwelijk met Grietje Sijmonsdochter Kramer wordt een zoon Jan geboren. Deze Jan Lute, vermoedelijk schipper van beroep, trouwt in 1746 met Aaltje Muusdochter Kleef, een schippersdochter uit Limmen. Jan overlijdt op betrekkelijk jonge leeftijd in 1754 in Zaandam en zijn vrouw Aaltje gaat met haar zoontje - ook Jan geheten - weer terug naar haar oorspronkelijke woonplaats Limmen, alwaar haar vader nog woonde. Aan deze zoon Jan wordt een deel van vaders erfgoed toegewezen. Hiertoe behoorde een visboeier, die voer van Limmen op Amsterdam en een stuk land gelegen in Limmen achter Dampegeest. Deze Jan Lute is eveneens schipper van beroep. In 1797 raakt hij nog in een proces verwikkeld over het uitbaggeren van de Disseldorpervaart tot de Akerslotersluis. Jan trouwde met Aagje Krammer en mag inwonen in het huis van zijn moeder te Limmen. Hij overlijdt in 1803, daarbij 3 minderjarige kinderen achterlatend, Jan, Dirk en Cornelis. Aagje hertrouwt in 1805 met Harmanus Kramer, broodbakker van beroep. Van de 3 zoons worden Jan en Cornelis, naar het voorbeeld van hun stiefvader, eveneens broodbakker. Dirk wordt boerenknecht en overlijdt ongehuwd op 29 jarige leeftijd. De oudste zoon Jan woont na zijn huwelijk eerst in Warmenhuizen, daarna in Beverwijk. Hij schrijft zijn achternaam, evenals zijn kinderen, consequent met een n op het eind: Luten.

De jongste zoon Cornelis zal het geslacht verder voortzetten. Hij woont direct na zijn huwelijk in 1815 voor een korte periode in Akersloot en Uitgeest en komt omstreeks 1818 in Castricum wonen, waar hij een gedeelte van de boerderij bewoont, die bekend is geworden als het knophuis - eertijds woning van de Schout en met een zeer rijke geschiedenis. Met de komst van Cornelis Lute breekt de Castricumse periode van de familie Lute aan.

Details over de verdere geschiedenis van de familie Lute verschaft het 8e Jaarboekje, 1985, van de Werkgroep Oud-Castric

naar boven

S.P.A. Zuurbier, Stichting Werkgroep Oud-Castricum, 6e Jaarboekje, 1983

De familie Res is van Franse afkomst. Op 27 juli 1764 trouwde ene Bernard Louis Rech te Amsterdam. In de huwelijksacte staat aangegeven, dat hij afkomstig is van Lagarde. Bij zijn huwelijk was hij 35 jaar oud, dus moet hij omstreeks 1729 zijn geboren. Na het overlijden van zijn eerste vrouw hertrouwt hij in 1779 met Geertruij van Doornenburg (in ondertekening huw.acte: Doorenbürg). In deze acte staat aangegeven, dat hij afkomstig is van Boergé. Onduidelijk is uit welke streek van Frankrijk Bernard Louis Rech is gekomen, daar er meerdere dorpjes Lagarde zijn en er mogelijk met Boergé de stad Bourges bedoeld zou kunnen zijn. Bernard woonde in Amsterdam eerst op het Keizerrijk en later op de Bierkaai. Omstreeks 1782 verhuisde hij naar West-Zaandam. Zijn enige zoon Willem trouwde in 1796 en ging in Oost-Zaandam wonen. De naam Rech(e) is inmiddels vernederlandst tot Res. Willem overleed al op 38-jarige leeftijd, nadat ruim een maand daarvoor zijn nog jonge kinderen van 6 en 4 jaar, vermoedelijk aan eenzelfde besmettelijke ziekte zijn overleden. Op dat moment zijn nog in leven de kinderen Bernardus, 9 jaar oud, en Anthonie, een half jaar oud, dan nog de enige naamdragers met de naam Res.

Anthonie wordt kleermaker en blijft ongehuwd. Bernardus heeft besloten om zich te wijden aan de geneeskunst; deze keuze kan mogelijk te maken hebben gehad met het jong overlijden van zijn vader en broertjes.

Bernardus maakt gebruik van de toenmalige medische opleidingsmogelijkheden en werkt zich op tot heelmeester voor het platteland. Hij slaagt voor het betreffende examen op 12 maart 1828 in Haarlem. Kort daarop vestigt hij zich in castricum en begint daar zijn praktijk. In 1811 trouwt hij met Johanna Maria Kuin, tot dan dienstbode bij pastoor Ruijgrok van de Werve in de Oosterbuurt van Castricum. Bernardus zal niet oud worden. Op 27 maart 1845 overlijdt hij, daarbij drie zoons en een dochter nalatend. Zijn oudste zoon Jan wordt timmerman/aannemer en zoon Willem wordt agrariër. Zij zullen verder het geslacht voortzetten, waarbij onder de afstammelingen van Jan nog steeds de aannemers te vinden zijn en onder die van Willem nog overwegend de agrariërs.

De stamboom van Bernardus Res en zijn beide zoons is uitgewerkt in het 6e Jaarboekje van de werkgroep Oud-Castricum uit 1983.

Op de medische loopbaan van Bernardus Res in Castricum (1828 - 1845) wordt verder ingegaan in een artikel, gepubliceerd in het 17e Jaarboekje (1994) van de Werkgroep Oud-Castricum: 'Chirurgijns, heelmeesters en de gezondheid van de Castricummer', auteur W. Hespe.

naar boven

A.G.P. Sminia-Wouters, S.P.A. Zuurbier, Werkgroep Oud-Castricum, Jaarboekje 17 (1994)

De naam Schermer is al heel oud. Wij kennen de naam tegenwoordig als de uitgestrekte polder ten Oosten van de stad Alkmaar. De naam Schermer wordt al in het jaar 1063 genoemd als naam van een nabijgelegen plaats. De Schermer, vroeger 'De Schermeer' genoemd, was vooral de naam van het grote meer, dat reeds in de middeleeuwen gevaar opleverde voor de oeverbewoners. Tegenover de voortschrijdende afkalving van de oevers werden in die periode reeds maatregelen getroffen. Door een groepje kapitaalkrachtige ondernemers werd vanuit Alkmaar de bedijking en droogmaking van de Schermer georganiseerd en gefinancierd. In het jaar 1635 werd de nieuwe polder drooggelegd. Een jaar later werd een nieuw wapen voor de Schermer in gebruik genomen, dat als volgt is geregistreerd: 'op groen een aanziende engel houdende in de rechterhand een zwaard en in de linkerhand een schild van blauw, beladen met een gouden molen.' Als titel is het meegegeven : Schermeer's Beschermer. Het symboliseert een engel, die als beschermer optreedt tegen het gevaar van het water.

Zoals dat voor veel plaatsnamen geldt, kwam ook de naam Schermer als familienaam in omloop. Deze naam kan gegeven zijn door plaatsgenoten aan mensen, die afkomstig waren uit de Schermer of vòòr de drooglegging kwamen van het Schermereiland (het gebied tussen de meren Beemster en Schermer). Zo kan deze familienaam op verschillende plaatsen zijn ontstaan en gegeven zijn of aangenomen zijn door personen, die geen enkele familierelatie met elkaar hebben.

Zo vinden we de eerste Schermer van onze Castricumse familie in 1672 in de Bergermeer. Er is ook een uitgebreide R.K. familie Schermer, woonachtig in en om de stad Hoorn. Deze familie is terug te voeren tot ene Willem Pietersz Schermer, omstreeks 1670 geboren in Hoorn. Er zijn ook R.K.geslachten Schermer te vinden in Wormerveer en Zaandam. Tussen deze vier geslachten kon geen onderlinge verwantschap worden aangetoond. In Noord-Holland bestaan ook enkele niet-R.K. geslachten Schermer, waarmee evenmin verwantschap bestond.

Aan de hand van de gegevens van de meest recent gepubliceerde volkstelling uit 1947 kan worden nagegaan hoe de familie Schermer in dat jaar over Nederland was verspreid. Er woonden in 1947 in ons land 727 mensen met de naam Schermer. Het overgrote deel, 477, woonde in de provincie Noord-Holland; op de tweede plaats komt de provincie Zuid-Holland met 205 personen, waarvan bijna allen in de steden Rotterdam (101) en Den Haag (75). Buiten Noord- en Zuid-Holland komt de naam Schermer in de overige provincies nauwelijks voor (minder dan 10).

In Noord-Holland wonen de meeste Schermer's in Castricum en Amsterdam met elk 61 naamgenoten. Op de 3e plaats komt Zaandam met 38 personen. De gemeenten in Noord-Holland met 10 of meer naamgenoten zijn: Alkmaar(29), Hoorn(28), Haarlem(15), Wormer(15), Beemster(13), Limmen (13), Nibbixwoud (13), Hoogwoud (11), Twisk (10), Velsen (10) en Zijpe (10).

Naast Schermer komt in 1947 in Nederland ook de naam Schermers voor met in totaal 71 personen, waarvan het overgrote deel in Zuid-Holland woont (23 in Dordrecht). Waarschijnlijk is er geen samenhang van deze familienaam met de naam Schermer.

Van de Castricumse familie Schermer bestaat voor zover nagegaan geen familiewapen.

De Castricumse familie Schermer is terug te voeren tot Willem Pieterszoon Schermer. Van deze Willem is weinig bekend. Bij een eigendomsoverdracht in 1672 woont hij in de Bergermeer. Willem is naar schatting geboren omstreeks 1635. Hij was getrouwd met Trijntje Jacobsdochter Dekker. Uit dit huwelijk komen de zoons Aris, Cornelis en Pieter. Van deze drie kinderen is Cornelis relatief jong overleden, een zoon Jan nalatend. Van deze Jan Corneliszoon Schermer is verder niets bekend. Pieter woont in het centrum van Egmond aan den Hoef aan het Mallegat, is gehuwd met Aagje Maartensdr Bestert en overlijdt kinderloos in 1713.

Het geslacht Schermer wordt voortgezet door zoon Aris. Deze Aris Willemszoon Schermer is naar schatting omstreeks 1660 geboren. Hij trouwt in 1684 in Bergen met Trijn Jansdochter uit Schagen. Aris koopt in 1694 een huis en erf gelegen aan de toen zogenoemde Lijweg op de Achterhoef , een plaats in het centrum van Egmond aan den Hoef, ruim honderd meter ten westen van de Herenweg, tegenover de R.K. kerk. In dit huis heeft Aris met zijn gezin gewoond. Hij koopt in de loop der jaren nog enkele percelen land, waaronder in 1703 een stuk land genaamd Roodenburgh, ter groote van ongeveer 2 morgen en gelegen tegenover zijn huis aan de Lijweg. Beschreven is een conflict dat hij had met de Graaf van Portland, houtvester van Holland en West-Friesland en met Pieter Hop, baljuw van de Egmonden, over het eigendom van een aantal zware iepen, op de (veronderstelde) grens van zijn land.

Aris heeft drie zoons, Willem, Jan en Pieter, waarvan Jan het geslacht zal voortzetten. Willem en Pieter hebben waarschijnlijk geen nageslacht, van hen is niets meer aangetroffen.

Jan Ariszoon Schermer werd geboren omstreeks 1685. Hij huwde in 1712 met Grietje Ruijgenwerf, dochter van Floris Ruijgenwerf en Sijbrechtje Doeven. Het echtpaar krijgt acht kinderen, waaronder drie zoons, waarvan voor zover bekend alleen Floris Schermer, geboren in 1715 in Rinnegom, het geslacht zal voortzetten.

Floris Janszoon Schermer trouwde in 1750 met de Heemskerkse Antje Hendriks Diemeer. Kort voor zijn huwelijk kocht hij in het Heemskerkerduin boerderij Zuidendt met een stal vee. Deze boerderij bestaat nog steeds en staat aan het verlengde van de Hondsbosseweg.

Na het overlijden van Floris Schermer in 1777 doet zoon Jan het werk op de boerderij en sticht na zijn huwelijk in 1781 zijn gezin. De kinderen van Jan Florisz Schermer en Hillegonda Knaap gaan verschillende richtingen uit. De oudste zoon Floris is veehouder in de Egmondermeer; zijn nakomelingen hebben zich vooral in Alkmaar gevestigd. Zoon Jan is winkelier en tabaksverkoper en woont aan de Laat te Alkmaar; hij heeft geen nageslacht. Dochter Maartje trouwt met Jan de Ruijter en blijft op boerderij Zuidendt in het Heemskerkerduin wonen. Zoon Klaas Schermer gaat wonen in de Duinderbuurt in Heemskerk. Deze tak wordt voortgezet door zijn zoons Jan en Dirk Schermer, die na hun huwelijk in resp. 1845 en 1840 op het Noordend en in de Oosterbuurt in Castricum gaan wonen. Beide broers vormen de stamvaders van de Castricumse familie Schermer.

Jaarboekje 17 (1994) van de Wergroep Oud-Castricum geeft de gedetailleerde uitwerking van de afstammelingen van Klaas Schermer, met veel familiefoto's.

naar boven

A.G.P. Sminia - Wouters, S.P.A. Zuurbier, Werkgroep Oud-Castricum, Jaarboekje 16 (1993)

De nog levende leden van de familie Stet zijn terug te voeren tot twee verschillende stamvaders, die misschien familie van elkaar zijn geweest, wat echter tot dusver niet kon worden aangetoond. De twee families Stet noemen we ter onderscheiding gemakshalve de Castricumse familie Stet en de Noord-Hollandse familie Stet. De stamvader van de Castricumse familie Stet is ene Arie Janszoon Stedt, die omstreeks 1665 geboren moet zijn. De Noord-Hollandse familie Stet is terug te voeren tot ene Jacob Corneliszoon van 't Stet, die omstreeks 1650 werd geboren.

De Castricumse familie Stet
De huidige generatie Stet die in Castricum woont stamt bijna uitsluitend af van genoemde Arie Janszoon Stedt , die in 1688 trouwde met Aagje Claasdochter. Hun acht kinderen werden te Limmen gedoopt, terwijl Arie ook als boer in Rinnegom (gemeente Egmond) te boek staat. Van dit gezin zetten de drie zoons Claas-, Dirk- en Wulbert Ariensz Stedt het geslacht voort.

Claas Ariensz Stedt
Claas Stedt werd in 1690 gedoopt in Limmen en huwde met Maartje Cornelisse. Het gezin telde twee zoons, Cornelis Claasz Stet en Albert Claasz Stet, geboren resp. 1726 en 1727 in Limmen.

Cornelis Stet huwde met Maartje Kluyten en woonde na zijn huwelijk eerst in Bakkum en sinds 1764 op het Noordend in Castricum . Hij kocht vele stukken land en enkele huizen in Castricum. Hij was ook schepen in het gemeentebestuur en overleed in 1792. Zijn enige zoon Arie Stet trok na zijn huwelijk met Cornelia Havik in op de kapitale boerderij de Hofgeest onder Velsen, eigendom van Cornelia. Arie en Cornelia verkochten hun bezittingen in Velsen in 1801 en vestigden zich in Castricum. Zij hadden geen kinderen en dus stierf deze tak uit.

Albert Stet huwde in 1753 met Jannetje Reijerdochter van Houten en zij gingen wonen in de Nieuwpoort bij Alkmaar. Hun enige zoon Reijer Stet vernoemd naar Jannetjes vader, trouwde met de Castricumse Neeltje IJpelaan. Zij betrokken in de Oosterbuurt van Castricum de boerderij van Neeltjes vader, gelegen op de hoek van het Kronenburgerlaantje en de Doodweg. Dit gezin kreeg twee zoons, Albert Stet en Klaas Stet, geboren resp. 1787 en 1793, van wie de meeste leden van de Castricumse familie Stet afstammen. Bovengenoemd jaarboekje van de Werkgroep Oud-Castricum geeft hiervan een verder overzicht.

Dirk Ariensz Stedt
Dirk Stedt werd in 1696 gedoopt in Limmen, trouwde met Jannetje Jans en woonde in Bakkum. Zij hadden drie kinderen, waaronder een zoon Arie Dirkszoon Stet, die een boerderij bezat met een stuk land aan de westzijde van de Heereweg te Bakkum. Na enkele generaties stierf het nageslacht van Dirk Stedt uit.

Wulbert Ariensz Stedt
Wulbert Stedt werd gedoopt in Limmen in 1698. Hij huwde eerst met Neeltje Jans en later met Antje van Sevenhuijze. Zijn nageslacht stierf na enkele generaties uit.

De Noordhollandse familie Stet
Deze familie is, zoals reeds genoemd, terug te voeren tot Jacob Corneliszoon van 't Stet die omstreeks 1650 werd geboren. Hij woonde in Castricum en trouwde met ene Trijntje Jans, omstreeks 1675. Uit dit huwelijk werden twee zoons en twee dochters geboren. Hiervan zou alleen zoon Cornelis, geboren in 1680, in het huwelijk treden en het geslacht voortzetten. Cornelis trouwde in in 1709 met Jannetje Bruijn. Uit dit huwelijk werden de zoons Claas, Simon, Jacob, Jan en Gerrit Cornelisz ( van 't) Stet geboren.

Claas Cornelisz Stet
Deze oudste zoon, geboren in 1710, woonde in Castricum. Hij was onbemiddeld en overleed in 1780. Uit zijn tweede huwelijk met Ariaantje Jans werden in 1743 en 1752 twee zoons geboren, resp. Jacob en Jan, die voor nageslacht zorgden. Jacob trouwde in 1772 met Antje Koeleveld en woonde in Castricum. Hun zoon Jacob Stet, geboren in 1743, vertrok rond 1800 naar Velsen; zijn nakomelingen vormen de 'Velser Tak' van de familie Stet, die nu nog voortleeft in Castricum en in Monnickendam. Zoon Jan Stet , een schulpvisser woonde in de Schoolstraat te Egmond aan den Hoef en huwde twee maal. Veel leden van zijn omvangrijke familie woonden aanvankelijk vooral in de Egmonden , maar tegenwoordig zijn de nakomerling van deze"Egmonder tak" vooral te vinden in IJmuiden en Beverwijk.

Simon Cornelisz Stet
Simon Cornelisz Stet, geboren in 1716, huwde in 1756 met Dieuwertje Pauwels. Zij gingen wonen in Krabbendam onder de gemeente Warmenhuizen. Simon verdronk op 10 augustus 1771 in het water van de Zijpe. Zijn enige zoon Cornelis Stet, geboren in 1765 en gehuwd met Antje Overtoom zette deze tak van de familie Stet voort. De afstammelingen van deze "Warmenhuizer" tak wonen vooral in Heerhugowaard en Warmenhuizen.

Jacob Cornelisz Stet
Jacob Cornelisz Stet, geboren in 1720 trouwde in 1747 met Trijntje Gerrits Koore. Zij woonden eerst in Castricum, later in Limmen. Er werden uit dit huwelijk zes kinderen geboren, waaronder 2 zoons, echter zonder nakomelingen.

Jan Cornelisz Stet
Jan Cornelisz Stet, geboren in 1725 huwde in 1760 met Neeltje Metselaar en woonde in Limmen. Uit dit huwelijk werden te Limmen 3 kinderen geboren, waarvan geen verdere gegevens bekend zijn. Zij hadden in ieder geval geen afstammelingen Stet, die nu in Noord-Holland wonen.

Gerrit Cornelisz Stet
Deze Stet, geboren in 1727, is vermoedelijk op jonge leeftijd overleden.

In 1718 maken Jacob Cornelisz van 't Stet en zijn echtgenote Trijntje Jans een testament op. Jacob moet omstreeks 1650 geboren zijn; zijn vader Cornelis (van 't Stet) naar schatting rond 1620. Uit een opgave van hun bezit aan onroerende goederen blijkt een huis met erf en een schulpstet op het Noordend in Castricum. Dit gegeven maakt het waarschijnlijk dat deze Jacob of reeds een oudere generatie wonende bij 't Stet door plaatsgenoten de naam Jacob van 't Stet heeft gekregen. Om de schrijfwijze van een naam bekommerde men zich in vroeger tijd niet: de naam werd in doopboeken of andere registers ingeschreven, zoals dat op dat moment opkwam. Zo zien we de naam ingeschreven als van 't Stet, van Stedt, Stedt en sinds de negentiende eeuw bijna uitsluitend als 'Stet' zonder voorvoegsel.

naar boven

De familie Stuifbergen

A. C. Glorie-van der Steen, S.P.A. Zuurbier, Werkgroep Oud-Castricum, Jaarboekje 9 (1986)

Voorzover is na te gaan is de familie Stuifbergen één van de oudste Castricumse families. Reeds in het oudst bewaard gebleven doopboek van de Rooms Katholieke kerk (de Schuilkerk aan de Breedeweg) vinden we de dopen van ene Claes Lourisse Stuifbergen. Zijn oudste dochter werd gedoopt in 1673, dus zal Claes (Klaas) omstreeks 1650 geboren zijn als zoon van ene Louris Stuifbergen.

Oudere gegevens over deze familie zijn tot dusver niet opgespoord . Genoemde stamvader Claes Stuifbergen bezat 3 1/2 morgen land gelegen aan de Duinkant. Uit zijn huwelijk met Crelisje Crelis (Cornelisdochter) werden de zoons Cornelis (1681-1738) en Lourens ( 1686-1756) geboren. Beide zoons waren veehouder. Cornelis was bovendien een aantal jaren schepen (wethouder) van de "Heerlijkheid" Castricum.

De oudste zoon van genoemde Lourens, Klaas Stuifbergen, gedoopt in 1718 en gehuwd met Ariaantje Vaders, was de enige mannelijke nakomeling van de volgende generatie die kinderen voortbracht. Klaas had niet veel bezittingen en verdiende 16 stuivers per dag met het planten van helm. Uit zijn huwelijk werden 5 zoons geboren, t.w. Lourens (Louris) (1745-1800), Jan (1749-1805), Jacob (1753-1844), Dirk (1756-1826) en Cornelis (1758-1795). Alle nu nog levende Stuifbergen's zijn terug te voeren tot een van deze 5 zoons.

Van de oudste zoon Lourens stamt het merendeel van de nu nog in Castricum en Limmen wonende Stuifbergen's af . In deze tak vinden we velen met kapper als beroep.

De tweede zoon Jan was vader van o.a. Klaas en Lourens. Klaas (1778-1826), gehuwd met Guurtje Knaap, verhuisde naar Bergen. Zijn nabestaanden, waarvan er o.a. terecht kwamen in Hoorn en Enschede, schrijven sinds ca. 1870 de naam als Stuyfbergen of Stuijfbergen. Van Lourens (1803-1849), gehuwd met Jannetje Rietveld, stammen o.a. af de vroeger in Castricum bekende postbode Willem Stuifbergen (1869-1920) en een Akerslootse tak.

De derde zoon Jacob, twee maal gehuwd met resp. Aagje Limmen en Dieuwertje Menten woonde in Bakkum in een boerderij bij de kruising Bleumerweg en Jan Miezenlaantje. Zijn nakomelingen bleven deels in Castricum woonachtig.

De vierde zoon Dirk, gehuwd met Geertje Schoenmaker, woonde in Castricum aan het Slingerpad, dat behoorde tot een woonbuurt (ten westen van het huidige station), die in de Tweede Wereldoorlog op last van de bezetter werd afgebroken. Ook hij had nakomelingen die in Castricum bleven wonen.

De jongste en vijfde zoon Cornelis, gehuwd met Marijtje Veerkamp, werd veehouder in de Bergermeer en vanaf ca. 1783 in Oudkarspel. Hij had een groot gezin. Zijn zoon Jan zette het geslacht verder te Alkmaar voort. Zijn nakomelingen schrijven hun naam eveneens als Stuijfbergen of Stuyfbergen en wonen o.a. in Alkmaar, Zwolle en Australië.

Uitgebreide informatie over de familie Stuifbergen, een stamboom en vele foto's, geeft het Jaarboekje van de Werkgroep Oud-Castricum

naar boven