nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image

Paden op, lanen in

Mysterieuze laantjes tussen Breedeweg en Doodweg


In Castricum kun je meer paden op en lanen in dan je denkt. Twee privéweggetjes tussen de Breedeweg en de Doodweg blijken gewoon openbaar toegankelijk, ontdekte verslaggever Hans Boot. Al wordt het nut ervan betwijfeld door entertainer Hein Poel die aan de Doodweg woont.

Hein Poel pleegt onderhoud op zijn Kerkelaantje. (Foto Hans Boot)

Bijna iedereen die in de Oosterbuurt wandelt, heeft zich weleens afgevraagd hoe het nu precies zit met het Kerkelaantje en het Melklaantje. Deze weggetjes deden waarschijnlijk in een ver verleden dienst als verbindingspad tussen de Doodweg en de Breedeweg.

Kerkelaantje

Als je vanaf het Bonhoeffercollege op de Doodweg fietst richting de oostkant van Castricum, dan valt ten eerste, ter hoogte van de woning met huisnummer 2, het gele bordje aan de lantaarnpaal op. ’Kerkelaantje’ staat er op, en het wijst richting Breedeweg. Tegelijkertijd zie je op de grond een bordje met ‘Eigen weg’. Het blijkt van Hein Poel te zijn, alom bekend van zijn creatieve uitspattingen als Sinterklaas, Kerstman, aap, kip en clown. Hein is met zijn vrouw eigenaar/bewoner van het pand Doodweg 2 en vertelt: “Het Kerkelaantje is ook eigendom van ons, maar eigenlijk heb je er niks aan en mag ik het alleen maar onderhouden. Vroeger ging men er vanuit de Oosterbuurt veel doorheen om bijvoorbeeld naar de Pancratiuskerk te gaan.

Kerkelaantje. Zicht op de Pancratiuskerk vanaf de Doodweg. Foto: WOC.

Tegenwoordig maken wandelaars en fietsers er af en toe gebruik van, waaronder scholieren van het Bonhoeffer. Zelf nemen we het pad ook nog wel eens als we op de Breedeweg moeten zijn. Je kan er echter niet met de auto over, omdat het niet verhard is. Dat is wel het geval met het Melklaantje dat even verderop ligt en eigendom is van Piet van der Hulst die ook aan de Doodweg woont. Over dat pad gingen vroeger veel paard- en wagens.”

Monumentenraad

Alhoewel beide weggetjes er al eeuwenlang liggen, kwam de openbaarheid pas weer ter sprake vanaf eind 2008. Poel: “De gemeente heeft toen de straatnaambordjes aangebracht om te laten zien dat de paden openbaar zijn. Dat vond ik prima. Ik zorg ervoor dat het gras op het Kerkelaantje regelmatig wordt gemaaid en heb er alleen moeite mee als mensen daarop hun hond uitlaten, want dan kan ik de stront opruimen. Daarom heb ik er sinds kort een verbodsbordje voor honden neergezet en heb daarop tot nu toe geen commentaar gehad.”

De redenen voor het in beeld brengen van de openbare status van de twee laantjes worden toegelicht door een woordvoerder van de gemeentelijke Monumentenraad: “Wij hebben in november 2008 burgemeester en wethouders voorgesteld daar straatnaambordjes te plaatsen. In onze brief verwijzen we naar een raadsbesluit uit 1930, waarin staat dat de landwegen de namen Melklaantje en Kerkelaantje hebben gekregen. Daaruit blijkt dat ze beiden een openbare bestemming hebben en door het herplaatsen van straatnaambordjes wordt voorkomen dat de eigenaren in een onbewaakt ogenblik de openbaarheid opheffen. Daarbij is het makkelijk dat dit soort paden een naam hebben voor als er bijvoorbeeld ter plekke of in de buurt een ongeval gebeurt. Dat geldt ook voor het Buitendijkspad dat op verzoek van de politie een naam heeft gekregen.”

Plattegrond

Voortaan weet elke Castricummer dus hoe het zit met de twee laantjes tussen de Breedeweg en Doodweg. Het Kerkelaantje staat ook keurig ingetekend op de 21e editie van de plattegrond van de gemeente Castricum, zij het verkeerd gespeld. Het Melklaantje is men echter vergeten. Wie weet wordt ook die in een volgende editie meegenomen. (tekst Hans Boot)

Bron: Nieuwsblad voor Castricum

Print Friendly, PDF & Email