nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image nivo slider image

Oud-Castricum heeft de ruimte

Een nieuwe filmzaal, een expositieruimte om door een ringetje te halen, klimaatbeheersing in het archief en eindelijk genoeg ruimte voor werk en onderzoek. Met het verbouwde en uitgebreide gebouw de Duynkant zit de Werkgroep Oud-Castricum er weer warmpjes bij.

Het oorspronkelijke gebouwtje is op zich voer voor historici. Gebouwd in 1935 als onderkomen voor een telefooncentrale van de PTT en behorend tot het wijkje Duynkant aan de westzijde van het spoor. Het wijkje ging plat toen de Duitsers het toevoegden aan de Atlantikwall.

“Alleen het PTT-gebouwtje bleef staan. Een telefooncentrale konden ze wel gebruiken. Het heet dus niet voor niets de Duynkant, het is de laatste herinnering aan de verdwenen woonwijk”, aldus Peter Levi, een van de drijvende krachten achter het vernieuwde onderkomen van lokale historici.

Peter Levi, Gerard Veldt en Rino Zonneveld (vlnr) aan de antieke B en W tafel in de nieuwe Duynkant (Foto: Heleen Vink)

Werkgroep Oud-Castricum bestaat uit zo’n veertig personen van wie er twintig actief bezig zijn met onderzoek, archeologie, archivering, de tentoonstelling. Het zijn doorgaans gepensioneerde mannen met veel liefde voor hun dorp. “Voor veel van onze leden is het een belangrijke ontmoetingsplaats”, zegt Rino Zonneveld van de ’inrichtingscommissie’. “Het kwam vaak genoeg voor dat er iemand binnen kwam met een enthousiaste groet en dat je dan ’shhht’ hoorde uit de ruimte er naast. Daar werd dan een film gekeken. We hebben nog gedacht aan koptelefoons maar dat werd niks. Was wel een stuk goedkoper geweest.”

Dat weet financiële man Gerard Veldt als geen ander. Hij zamelde geld in, onderhandelde met de aannemer en moest met eindeloos geduld in conclaaf met de gemeente voor de bouwvergunning. Al met al een proces dat al in 2011 begon. Ruim anderhalve ton was er nodig, fondsen werden aangeschreven, lokale ondernemers kregen een brief, de donateurs werd om een extra inspanning gevraagd. Tegelijk liep hij tegen een bureaucratische muur aan van vergunningen die eerst niet nodig waren, toen wel en toen weer niet.

Blikvanger

Pas in 2017 kon met de bouw worden begonnen. De nieuwe film- annex vergaderzaal is de blikvanger. De tafel waaraan het college van B en W van Castricum honderd jaar lang vergaderde heeft er een mooie plek gekregen. Er boven een geschilderd panorama van Castricum uit de jaren twintig door Henri Braakensiek.

Ook de ’oude’ expositieruimte ziet er weer als nieuw uit. De werkruimte in het oorspronkelijke gebouwtje is verlost van alle opslag en nu een overzichtelijke ruimte. Het archief met zijn luchtbehandelingsinstallatie en gelijkmatige temperatuur is een pareltje. Levi: “We kunnen er weer even tegen.”

Bron: Noordhollands Dagblad – Kennemerland – 20-6-2018 – Koen van Eijk.

Print Friendly, PDF & Email