Inrichting gebouw De Duynkant

Inleiding

De uitbreiding van de Duynkant was noodzakelijk vanwege de succesvolle exposities die veel bezoekers trokken. Elke maand nam het bezoekersaantal toe, soms tot 150 op een dag. Het was krap en gezellig maar ook benauwd en lawaaierig.

Gebouw De Duynkant anno 18 juni 2018

De oude expositieruimte was naast expositieruimte voor een vaste en wisseltentoonstelling ook filmruimte. Met zoveel enthousiaste bezoekers samen het feest van de herinnering vieren, ging niet goed samen. Er is nu een gescheiden filmzaal en expositieruimte.

Een tweede noodzaak was dat de klimaatbeheersing in het gebouw onvoldoende was. De temperatuur was soms 22 graden en het vochtigheidspercentage ver boven de 70%. De schimmels groeiden goed. Ons erfgoed werd aangetast. Een deel is schimmelvrij verhuisd naar het Regionaal Archief in Alkmaar. Het deel papier en objecten dat bij ons blijft vraagt om conservering en een gepaste ruimte. Er is een archiefruimte gebouwd met een vaste lage temperatuur van 16 graden en airconditioning.

De open dagen zijn voortaan op de eerste en derde zondag van de maand van 13:30 toto 16:00 uur.

Inrichting

De eerste bijeenkomst was op 7 juli 2017. De inrichting en herinrichting van zoveel materiaal vraagt om een continue coördinatie van werkzaamheden. Het inrichten en herinrichten betreft de filmruimte, de expositieruimte, de werkruimte, de tuin en hal, toilet en bergruimte.

Het doel van de inrichting is streven naar een multifunctioneel en gezellig onderkomen waar de bezoeker zich welkom voelt. Een ander doel van de inrichting is het mogelijk maken van lezingen en geven van cursussen voor een publiek tot ca 30 mensen. Het moet dan wel over erfgoed, cultuurhistorie gaan.

De nieuwbouw en de interne verhuizing hebben een aantal leden van de werkgroep enorm veel tijd en organisatie gekost. Na het tijdelijk opruimen van veel materiaal in najaar 2017 kon in februari gestart worden met de inrichting van de ruimten. Het drogen van de vloer en het in stappen verwarmen van de ruimten nam meer tijd in beslag dan gehoopt. De officiële opening is dan ook een maand uitgesteld naar 15 juni 2018. 

Filmruimte

De filmruimte heeft de kleuren gekregen van het Rijksmuseum. De kleuradviezen zijn van Loek Weda van Different Look.

Filmruimte

Het schilderwerk in deze ruimte is verricht door Weda Schilders. Er is een prachtig ophangsysteem met spots gekomen. Er staat meubilair uit het oude raadhuis van Castricum. Het meubilair is officieel in bruikleen gegeven bij de opening op 15 juni 2018.

De filmruimte is door een groot LCD-scherm en een muzieksysteem geschikt voor presentaties en films. Het scherm is geplaatst door Expert De Graaf. Voor veel leden nog even wennen aan de bediening van de moderniteiten.

Naast het scherm hangt een tapijt dat bij defilés over het bordes van het gemeentehuis hing. Het kleed is met smyrna-techniek geknoopt door de echtgenote van burgemeester Smeets.

Twee nieuwe vitrinekasten, gesponsord door Lions Club Heemskerk-Castricum zijn ingericht met materiaal dat het niet verdient in een doosje te liggen. Er liggen pareltjes uit de Castricumse en Bakkumse archeologische vondsten: munten en fibulae.

Vitrines

In de filmzaal hangen naast luchtfoto’s uit 1930 enkele originele schilderwerken en natuurlijk een kaart van de Heerlijkheid Castricum.

Expositieruimte

De expositieruimte is eveneens voorzien van een systeem met schilderijrail en spots om de thema’s of onderwerpen onder de aandacht te brengen. Ook hier heeft Weda geschilderd en heeft Different Look geadviseerd.

Expositieruimte

In deze ruimte is ook een scherm met computer om beelden te laten zien die passen bij de expositie of op verzoek van de bezoeker. De vloer is geheel geschrobd en geschoond met advies van Huitenga. Van de bekende pottenstapel was tijdens het verbouwen toch iets gebroken en het is door onze vrijwilligers vakkundig gerepareerd. De vitrinekast met archeologie is voorzien van LED-verlichting. De trapeziumtafels zijn tijdelijk ondergebracht in een Castricumse boerderij. In de ruimte staan nu drie flinke tafels, deels geschonken door Historische kring Heemskerk en deels gevonden bij Mutthathara. De bekende vaste tentoonstelling met informatie over Castricum in vogelvlucht zal in de nabije toekomst vervangen worden door korte films van twee tot drie minuten over deze onderwerpen.

De tafels staan er om onder het genot van koffie of thee verhalen uit te wisselen die in herinnering boven komen. Bij de tafels kunnen deskundige Bakkummers en Castricummers hun lokale dorpskennis doorgeven aan jonge, nieuwe dorpsgenoten en toeristen. “Wie zijn sporen niet kent of uitwist, verdwaalt.” (Ida van der Lee)

Werkruimte

De werkruimte is door de vrijwilligers zelf opgeknapt. Muren, kozijnen en deuren geschilderd, vloer schoongemaakt, plafondplaten vervangen, etc, etc. Van zes kasten verdween de inhoud naar de archiefruimte. De kasten verdwenen naar elders en dit maakt de werkruimte ruim en prettig. Al in een veel eerder stadium (2015) zijn archeologische vondsten geïnventariseerd en naar het provinciaal depot van de provincie bij het Huis van Hilde gebracht. Het papieren archief is door onze handen gegaan en er zijn vele meters naar het Regionaal Archief in Alkmaar gebracht. Door deze ‘opruiming’ kon de bibliotheek van Oud-Castricum met ruim 800 boeken uit de expositieruimte verhuizen naar de werkruimte.

Ook het boekenbestand van De Duynkant is gesaneerd en heeft een iets andere indeling.

Alle boektitels staan in de boekenbank op onze website. De kluis is gebleven want erfgoed beheren betekent ook schatten bewaren. In de werkruimte is een fotostudio gemaakt om de zeer vele objecten makkelijk te digitaliseren en met behulp van de objectenbank en door standplaatsregistratie snel terug te vinden. Er staat een groot kopieerapparaat en de leden hebben ruimte om te werken.

Archiefruimte

De geklimatiseerde archiefruimte, onderdeel van de nieuwbouw, is ingericht met behulp van stellingen uit bibliotheek Kennemerwaard te Alkmaar. De oude ladekasten met unieke plaatselijke topografische kaarten komen uit de werkruimte.

Zo kunnen we nog heel lang genieten van ons erfgoed door een betere conservatie. Trots zijn we op de geklimatiseerde archiefruimte die onderdak biedt aan o.a. het krantenarchief, het stratenbestand, het grootste deel van ons kaartenbestand en een deel van de bibliotheek en de oudere jaargangen van tijdschriften. Ons kwetsbare materiaal.

Hal, toilet en keuken

De inrichting van het hal betekent welkom zijn. De jas kan opgehangen aan oude kapstokhaken. Op het toilet zijn lijsten opgehangen met, hoe kan het anders, afbeeldingen van ons dorp. De keuken heeft een nieuw aanrechtblad en ook daar is de vloer sinds mensenheugenis proper.

Zolder

De zolder gaat een lest best worden. Na de opening gaan we orde op zaken stellen door al het materiaal te categoriseren, te fotograferen, te nummeren en te conserveren. Opruimen en terugvinden is waar het om draait. De komende jaren zal deze objectregistratie gaan plaats vinden.

 

 

Tuin

Tuin

De tuin is van ondoordringbare wildernis tot een Gulle Tuin getoverd. Vóór de afzanding rond 1850 liep hier de Gulle weg en lagen er stuifduinen. De sfeer van ooit is een beetje terug. Er zijn om de naam van het gebouw De Duynkant eer aan te doen twee duintjes gecreëerd. Er is gekozen voor beplanting met mei- en sleedoorn en vroege voorjaarsbloeiers, met name bollen. In het najaar komen er nog een aantal bij. De tuin is daardoor zeer bij-vriendelijk en letterlijk een gulle tuin zonder gif (neonicotinoïden). De bestrating is gewijzigd en er staan andere fietsenrekken. Het is nog een karwei om de tuin wat ‘onkruid’ vrij te houden. Aan de achterzijde en naast het gebouw is vlier, gelderse roos en egelantier geplant om ook de bijenpopulatie welgezind te zijn. Een pad, een beukenhaagje, een houtwalletje. Er is dankbaar gebruik gemaakt van de adviezen van Landschap Noord-Holland in het kader van “Nederland zoemt” en PWN. Arend Koet, hovenier, heeft de planten geleverd en is samen met de vrijwilligers een dag aan het planten geweest. Achter het gebouw is er zicht gemaakt naar de anti-tankmuur, zodat bezoekers onze nabije conflictarcheologie kunnen aanschouwen.

Expositie

De eerste expositie gaat, hoe kan het ook anders, over het buurtje De Duynkant, over wie waar woonde en werkte; over het Radiopad, Slingerpad en Kramersweg en over hoe dit in 1943 is gesloopt. Ons gebouw is na de sloop van boerderij Nooitgedachjt het enige pand dat resteert. Er is ook aandacht voor de historie van ons gebouw.

Het wordt daar goed werken bij Oud-Castricum in de Duynkant.

Rino Zonneveld

Gebouw Oud-Castricum heropend

Afgelopen vrijdagmiddag kon na een verbouwing en herinrichting van totaal circa negen maanden het onderkomen van de Werkgroep Oud-Castricum aan de Geversweg 1b feestelijk worden heropend in het bijzijn van zo’n 60 genodigden.
Nadat werkgroepvoorzitter Peter Sibinga iedereen welkom had geheten kreeg Gerard Veldt, oud-penningmeester en voorzitter van de bouwcommissie, het woord.

Gerard Veldt tijdens zijn komische speech

Gehuld in een overall vertelde hij met de nodige kwinkslagen hoe lang de weg was geweest voordat de gemeente begin 2017 uiteindelijk de vergunning verleende en met bouwbedrijf AC Borst Bouw BV aan de slag kon worden gegaan om het plan van architectenbureau Van Wilsem en Cabri uit te voeren. Veldt benadrukte nog eens dat het prachtige resultaat mede dankzij de gulle giften van sponsors en donateurs is bereikt en bedankte allen die hieraan een bijdrage hadden geleverd.
Daarna vond de openingshandeling plaats die bestond uit de ondertekening door burgemeester Mans en Peter Sibinga van een formulier waarmee de ingebruikgeving van antiek raadsmeubilair aan de werkgroep werd bekrachtigd.

Burgemeester Mans en Peter Sibinga ondertekenen de ingebruikgeving van het antieke raadsmeubilair.(foto Hans Boot)

De raadstafel en bijbehorende stoelen werden al in 2011 door de gemeente aangeboden, maar Oud-Castricum moest ruim zes jaar wachten voordat er plek voor was. Nu siert het meubilair de fraaie filmzaal die onderdeel is van de verbouwing.

Kijkje in de nieuwe filmzaal (Foto: Jacques Schermer)

Ook de burgemeester reageerde enthousiast op wat er tot stand was gebracht en zei dat de lange voorbereiding voor de gemeente aanleiding was om wat beter te kijken naar procedures. Hij hoopte dat er door de uitbreiding voor de werkgroep een nieuwe fase aanbreekt, waarin velen van de nieuwe ruimten kunnen genieten.
Vervolgens werd er een film van Hans Kinders vertoond die het gehele bouwproces liet zien.
Tot slot werd het glas geheven en mochten de aanwezigen het nieuwe interieur bewonderen. Naast het realiseren van de filmzaal is de tentoonstellingsruimte namelijk opgeknapt en professioneel ingericht. Ook is er een archiefruimte toegevoegd, waardoor de werkruimte voor de leden is vergroot.
Vanaf 1 juli wordt De Duynkant op de eerste en derde zondag van de maand weer opengesteld voor het publiek, waarover tijdig nadere mededelingen in de media volgen.

Verslaggever Anton Visser van was erbij en maakte de volgende reportage: https://www.youtube.com/watch?v=xR-srW0sVXA

Leden planten bijzondere tuin rond De Duynkant

Zaterdag 17 maart 2018 was het plantdag bij de Duynkant, het’clubhuis’ van de werkgroep Oud-Castricum. Onder leiding van hoveniersbedrijf Arend Koet zette een aantal winterharde leden in de snijdende oostenwind het eerste plantgoed in de grond. We nemen hier de pet af voor Peter Levi, Hans Ebels, Ron van Wezop, Arend Bron, Erica Brouwer (koffie), Hans Kinders (film) en initiatiefnemer Rino Zonneveld.

Finishing touch

De nieuwe tuin is het sluitstuk van de renovatie en uitbreiding van de Duynkant. Het terrein krijgt het aanzien van een echte duinkant en wordt zo een passende entree van het duingebied.

Bij-vriendelijk

De tuin wordt niet alleen een lust voor de mens, maar ook voor de bij. Hovenier Arend Koet zorgt samen met Martijn Struijff van Nederland Zoemt voor een zeer bij-vriendelijke flora. Zoals meidoorn, sleedoorn, gelderse roos en vlier. De duinbeplanting volgt in de loop van het jaar, onder leiding van Thea Spruijt, biologe en gespecialiseerd in het duin.

 


Sponsors

Nog even extra in het zonnetje
Hes Grondverzet, Koet,
Gebroeders Kramer en PWN 
voor het benodigde zand
en Nederland Zoemt
voor subsidie van het plantgoed.

Gebouw de Duynkant

Niets uit deze publicatie mag worden overgenomen zonder toestemming van de Stichting Werkgroep Oud-Castricum.

 

Gebouw De Duynkant

Over naam, historie, locatie en functies.
Met korte weergave van de uitbreidingen in 2002 en 2017.

 

Gebouw de Duynkant, met nieuwe belettering, fris geschilderd achter een duintje van zand.
Gebouw de Duynkant, met nieuwe belettering, fris geschilderd achter een duintje van zand.

De werkgroep Oud-Castricum beschikt over het gebouw De Duynkant, dicht bij het station, op de hoek van de Geversweg – Duinenboschweg. 
Hier is een deel van de archeologische collectie van de werkgroep ondergebracht, alsmede historisch prent- en kaartmateriaal met betrekking tot Castricum en Bakkum.

Inleiding

Gebouw De Duynkant is in 1936 – 1937 gebouwd als telefooncentrale, daarna heeft het eind jaren 60 een poosje leeg gestaan en toen is het van 1969 tot 1993 verhuurd aan de Stichting Werkgroep Oud-Castricum. In 1993 is gebouw De Duynkant door de gemeente Castricum in eigendom overgedragen aan de Stichting Werkgroep Oud-Castricum.

Het gebouw heeft eigenlijk dezelfde functie gehouden, namelijk een plaats die communicatie mogelijk maakt.
De eerste, vroegere functie van het gebouw maakte telefonische communicatie mogelijk tussen mensen met een telefoonaansluiting.
De tweede, huidige functie van het gebouw maakt door het werk van de vrijwilligers van de Werkgroep Oud-Castricum, communicatie mogelijk van het verleden met het heden: de Werkgroep brengt verslag uit bijvoorbeeld via film, lezingen, fotomateriaal, jaarboeken en website van het erfgoed aan de nu levende inwoners van Castricum en Bakkum.

Hieronder is informatie over de naam, historie, locatie en over die functies samen gebracht.

 
1. De naam Duynkant
 

Op deze luchtfoto uit 2009 zijn onder andere het Slingerpad, Radiopad en Onderlangs aangegeven naar de situatie van 1937.
afb. 2 Op deze luchtfoto uit 2009 zijn onder andere het Slingerpad, Radiopad en Onderlangs aangegeven naar de situatie van 1937.

Het gebied de Duinkant

Het gebied Duinkant heet een verdwenen dorpje in het artikel De Duinkant in Jaarboek 33 van 2010, pagina 4-19. De in 1865 aangelegde spoorlijn sneed het gebied Duinkant van de rest van het dorp af. Volgens zeggen was het een verschrikkelijk mooi buurtje. Vóór de aanleg van station en het spoor kon je via de Kramersweg (nu Burgemeester Mooijstraat) zo van het centrum naar het gebied Duinkant lopen. De spoorlijn verbrak die rechtstreekse verbinding van het gebied Duinkant met het dorpscentrum. Na de aanleg van de spoorlijn kon je van het gebied Duinkant naar het centrum van Castricum komen via de toenmalige Gestichtsweg (nu Duinenboschweg) over de spoorwegovergang tegenover het huidige grand-cafe Mezza Luna.

Afgraving van het duin voor de spoorweg

De duinen liepen in oostelijke richting door tot aan de tegenwoordige Mient, daar werden ze het eerst afgegraven. Daarna volgden andere delen van de ‘Voorbergen’, zoals de duinen werden genoemd die tussen de ‘Papenberg’ en de ‘Goudsbergen’ (terrein Duin en Bosch) lagen.
Dat duingebied is afgegraven om met het zand het talud van de spoorlijn aan te leggen en om het geschikt te maken voor agrarisch gebruik. Zo ontstond het gebied dat de Zanderij wordt genoemd.
Op een kaart van de afgravingen staat dat voor de diepte van de afgraving de drempel van de buitendeur van de wachtkamer van het stationsgebouw werd aangehouden. Het ging vaak op het oog en na de oorlog zijn van te hoog liggende tuingrond nog de nodige kubieke meters verder afgegraven.
In het 16e jaarboek is de komst van het spoor uitgebreid beschreven.

Afbraak van de huizen in de Duinkant

Een gedeelte van de zogenaamde 'verwoestingskaart', waarop de vele afgebroken woningen aan de westkant van het dorp met een rode kleur zijn aangeduid.
afb. 3 Een gedeelte van de zogenaamde ‘verwoestingskaart’, waarop de vele afgebroken woningen aan de westkant van het dorp met een rode kleur zijn aangeduid.

In 1943 moesten op last van de Duitse bezetter de huizen in het gebied Duinkant (en andere huizen die in het schootsveld lagen) afgebroken worden (zie afb. 3).

Geversweg met telefooncentrale tijdens WO2.
Afb. 4 Geversweg met telefooncentrale tijdens WO2 (Foto Archief PWN Velserbroek).

Omdat de telefooncentrale voor Duitse oorlogsdoeleinden gebruikt kon worden, is het gebouwtje op de hoek van de Duinenboschweg en de Geversweg gespaard gebleven … Ook boerderij Nooitgedacht is gespaard gebleven.
Na de Tweede Wereldoorlog bepaalden de wederopbouw autoriteiten dat de duinzijde onbebouwd moest blijven om het zicht op het landschap te behouden: er mocht dus (lange tijd) niet meer gebouwd worden. In de Duinkant zijn daarom geen afgebroken huizen herbouwd. Er zijn in het begin van de 50-er jaren wel enkele tuinderswoningen gebouwd in het kader van de wederopbouw.

Naamsverklaring

Gebouw De Duynkant ligt op de hoek van de Geversweg en de Duinenboschweg in Castricum (zie afb. 3). Die plek ligt aan de rand van het gebied Duinkant. Volgens bovengenoemd artikel in jaarboek 33  wil Stichting Werkgroep Oud-Castricum de geschiedenis van het verdwenen buurtje Duinkant en zijn bewoners levend houden. De naam van het gebouw De Duynkant fungeert als een gedenkteken.

 
2. De historie van het gebouw na 1935
 

200 jaar oude (schulp)weg langs Gebouw "De Duynkant".
afb. 5 Tweehonderd jaar oude (schulp)weg langs Gebouw “De Duynkant”.

Het gebied Duinkant is waarschijnlijk ontstaan tussen 1600 – 1700. Het werd afgebroken in 1943 op last van de Duitse bezetters.

Duitse bezetters met rechts op de achtergrond het dak van de telefooncentrale boven de tankwal uit.
Afb. 6 Duitse bezetters met rechts op de achtergrond het dak van de telefooncentrale boven de tankwal uit (Foto John Heideman).

In het artikel De Parochiekerk Sint Pancratius tot aan de reformatie (jaarboek 15, 1992 op pagina 4) laat ir. J. Kol de mogelijkheid open dat het gebied Duinkant een aparte buurt is geweest van Castricum, mogelijk al rond 1200: “Bij de vorming van de hoge duinheuvels, eerst in de 12e of 13e eeuw, schoof een steile duinwand steeds verder naar het oosten op. In Castricum is deze later door zandafgravingen nogal aangetast. Wij menen dat, evenals in Heemskerk het geval is, ook in Castricum aanvankelijk een ‘Duinbuurt’ heeft bestaan. Dit zou verklaren, dat de Kleibroek soms Kleibroek aan Duin wordt genoemd. Voor 1200 zou er een ‘Duinbuurt’ geweest kunnen zijn, waartoe omgekeerd de Kleibroek (broek is drassig stuk land) behoorde. Hierbij wordt aangenomen dat met de Kerkbuurt mee er altijd vijf buurten hebben bestaan. Er moet dan een migratie naar de oostelijk gelegen buurten hebben plaats gevonden.”

Een exacte datering van het ontstaan van de Duinkant kan in het bestek van dit artikel niet gegeven worden. Voor het begin van gebied Duinkant zijn de onderstaande gegevens gevonden:

In De Duynkant, een verdwenen dorpje, staat op pagina 8: “De Duinkant was echt een gebied van de ‘Stuifbergens’. In 1650 had die familie er al bezittingen, …”
Claes Lourisse Stuifbergen is de oudste telg, die terug te vinden is in de doopboeken van de Rooms Katholieke kerk te Castricum. Zijn vader heette Louris. Hij is omstreeks 1650 geboren zijn, maar de doopboeken geven hierover geen uitsluitsel, omdat deze pas in het jaar 1663 beginnen.
Claes had 30 morgen land gelegen aan gebied Duinkant en overleed vóór 1723. Hij was gehuwd met Crelisje Crelis (Cornelis), die na 1723 is overleden.

In het Oud-Rechterlijk archief (verder ORA genoemd) van 6 februari 1792 staat vermeld: “Jan Stuifbergen verkoopt aan en ten behoeve van het minderjarige kind van Pieter Teunisz Leijen, als eigenaresse van een stuk bosland, alhier aan de Gulle weg gelegen, aan en bezuiden den Mientenberg, genaamd de Duijncroft, groot volgens verpondingboek 788R, alsmede aan al degene, die in ‘t vervolg eigenaars van dezelfde Duijncroft zouden mogen worden, het recht tot een vrije notweg, over de hofstee van Klaas Pietersz voornoemd, en om dus ten allen tijde na hun welgevallen over dezelve hofstee van Klaas Pietersz te mogen rijden, na en van de bovengen. Duijncroft en voorts noordwaarts langs het laantje voor zijn comparants huis tot op de Heeren of Bakkersweg. Lopende dus de notweg van de voorgem. Duijncroft af, noordwaarts, beoosten langs de Mientenberg, over de voorschreven hofstee van Klaas Pietersz. tot op de Heerenweg voornoemd. En bekende hij comparant dat onder deze verkoping mede vervat is de vrije notweg, ofwel het recht om ten allen tijde te mogen rijden, langs de even genoemde notweg, naar en van de Mientenberg, toebehorende aan het Dorp Castricum, en dit alles om ten allen tijde te dienen tot een vaste en vrije notweg zo voor het meergenoemde land genaamd de Duincroft, als voor de Mientenberg.”

Op afbeelding 5 ligt een Gulle weg en een Mientenberg, waarschijnlijk ten noordwesten van de getekende weg. Aan de oostkant daarvan was de Duijncroft gesitueerd. Het ligt lager en is dus bebouwbaar.

 In ORA 1 staat de datum 15 januari 1816 met vermelding van huisje Duinkant 21 : “15-1-1816 NA1196-24, 25 not. Jacob Nuhout van der Veen te Alkmaar Testamenten van de echtelieden Pieter Jansz Kuijs, landbouwer, w. in het huis aan de Duinkant nr. 21 en zijn vrouw Geertje Gijsbertsdr. Gooijer. Het nummer 21 van huisje Duinkant suggereert dat er meer huizen waren.

Kadastrale gegevens

Voor 1935 maakte het perceel land op de hoek van de Duinenboschweg en de Geversweg deel uit van het gebied Duinkant (om voor dit beperkte onderzoekje verder terug te gaan in de eigendomsgeschiedenis is nu niet opportuun). In 1935 was de Staat der Nederlanden, afdeling Staatsspoorwegen, eigenaar van het perceel waarop gebouw De Duynkant nu staat. In 1935 wordt volgens de kadastergegevens (leggernummer 2726), perceel B2004 gesplitst in twee percelen:

  • Duinenboschweg B4013 bouwland 15,93 are
  • Duinenboschweg B4014 bouwterrein 2,07 are

 
In 1936 gaat volgens de kadastergegevens (leggernummer 3064), perceel B4014 in eigendom over op De Staat afdeling PTT.

In 1936 wordt de telefooncentrale gebouwd. Deze staat te boek als:

  • Geversweg kadaster sectie B nr. 4014 telefooncentrale en erf, groot 2,07 are.

 
De Staat der Nederlanden, afdeling Spoorwegen heeft dus voor de aanleg van het station en de spoorweg van Castricum, de grond rond het gebied gekocht. En ze is eigenaar gebleven van circa 1865 tot en met 1936. Toen heeft de Staat, afdeling PTT het stukje grond overgekocht van de Spoorwegen om daar een automatische telefooncentrale nummer 1539 te bouwen.

Bouw telefooncentrale in 1937.
afb. 7 Bouw telefooncentrale in 1936 op hoek Geversweg – Duinenboschweg.
Bouw telefooncentrale in 1937.
afb. 8 Bouw telefooncentrale in 1936 op hoek Geversweg – Duinenboschweg.

Eerste functie van het gebouw: Telefooncentrale

Een herinnering aan de bouw van de telefooncentrale staat in jaarboek 33 op pagina 7. In de Duinkant stond het huisje van Engel Zonneveld schuin tegenover het (latere) gebouwtje van de Werkgroep Oud-Castricum. Oorspronkelijk was dat dus de bovengenoemde telefooncentrale. Over de bouw van die telefooncentrale heeft mevrouw Sien Nijman – Zonneveld nog bijzonder herinneringen: “Toen de telefooncentrale in 1937 (*) werd gebouwd, moesten wij ‘s avonds daar koperdraadjes zoeken. Die mochten we hebben. Die draadjes verkochten we aan opkoper Siem Ooms. Het geld stopten we in een potje en daarvan kon bij kleermaker Jaap Twisk een jasje gemaakt worden voor mijn broer Jan.”

Korte geschiedenis telefooncentrales in Castricum

Vóór 1937 had Castricum een hulptelefoonkantoor met een openbare telefooncel. In 1909 wordt de Rustende Jager hulptelefoonkantoor, nadat de gemeenteraad in 1908 heeft aangegeven een telefoonverbinding te willen bevorderen.

Telefoneren betekende toen nog dat je een verbinding moest aanvragen bij de telefoniste. De diensturen van dit hulptelefoonkantoor waren op werkdagen van 8 uur voormiddags tot 1 uur namiddags en van 2 tot 3.30 uur en van 4 – 7.30 namiddags. Op zon- en feestdagen van 8 tot 9 uur voormiddags.

Telefoonnummers

De telefoonnummers in Castricum waren in 1915:

  1. Krankzinnigengesticht “Duin en Bosch” Commissie van Bestuur van het Provinciaal –
  2. Valkering, P.J.
  3. Res, B.A.
  4. Koopman, J.B. Hôtel
  5. Kuijs, PZ., P., Zaadhandel, Groentenexport, Dorpsstraat
  6. Haas. M. de, grossier in Kolon. waren, Dorpsstraat
  7. Schotvanger, P., Hôtel “de Harmonie”
  8. Benthem, Ant, van, Castr. Exportveiling van Groenten en fruit
  9. Lith, A.H. van, Bloembollenhandel
  10. Gemeentehuis (openingstijden 9-12, 2-4)
  11. Liefting, E., Handel in eieren, wild en gevogelte
  12. Liefting, Th., Bloembollenhandelaar en Commissionair

Plus:
.. Telegraafkantoor
.. Rijkstelegraafkantoor

Rond die tijd had elke stad een eigen telefoonnetwerk en werden telefoonkabels van de abonnees naar de telefooncentrale gespannen. Dit leidde tot klachten van omwonenden; de telefoonpalen en kabels zouden de uitzichten verpesten en tot horizonvervuiling leiden. Uiteindelijk gingen de lijnen in alle steden ondergronds. In 1930 kwamen er netnummers, waarmee het mogelijk werd om naar abonnees in andere steden te bellen.
Pas in 1962 werden telefonistes overbodig, omdat het hele telefoonnet werd geautomatiseerd. Het werd steeds gewoner om een telefoon te hebben.

Over telefooncentrales rond 1937

Vanaf 1925 spreekt men van automatische centrales. Die hadden een elektromechanische schakelaar (ook kiezer genoemd). De abonnee brengt de gewenste verbinding tot stand met behulp van een kiesschijf, die stroomimpulsen naar de kiezer in de centrale stuurt. In Nederland werd de eerste automatische centrale in 1925 in Haarlem in gebruik genomen. In 1937 werden dergelijke centrales opgeleverd in onder meer Akersloot, Castricum, Heemskerk en Uitgeest.

Ingebruikname telefooncentrale

De nieuwe telefooncentrale werd op 28 september 1937 om 13 uur in gebruik genomen. De bouw en de inrichting van de centrale vonden plaats in 1936 en in 1937 (*). In het Bloemendaals weekblad van 24 september 1937 staat: Van genoemd tijdstip af zullen de aangeslotenen op deze telefoonnetten dus automatisch kunnen telefoneren en tevens automatisch bereikbaar zijn voor de abonnees behorende tot het telefoondistrict Haarlem. De voor het automatisch interlokaal verkeer te bezigen kengetallen zijn de volgende:

  • Heemskerk … K512
  • Castricum-Bakkum … K518
  • Uitgeest-Akersloot … K513

 

De centrale had een maximum capaciteit van 800 nummers en werd in 1937 aanvankelijk uitgerust met een zogenaamde automatische tnf-centrale van 300 nummers. Bij aanvang waren er 169 abonnees. In 1963 had de centrale, na verschillende uitbreidingen, 1800 nummers.

Na de laatste uitbreiding tot 2600 nummers werd het tijd voor een nieuwe centrale aan de Ruiterweg. Deze werd gebouwd door de firma de Nijs en in september 1966 opgeleverd. Pas toen behoorde wachten op de realisering van een telefoonaansluiting tot het verleden.

Speculaties over de locatie

In dit artikel is niet ver terug gegaan in de tijd voor de eigendomsgeschiedenis van het perceel land op de hoek van de Duinenboschweg en de Geversweg. Maar hierboven zijn wel veel details over de telefooncentrale vermeld. Dit omdat ik me afvroeg waarom de ‘duinkant’ van het spoor gekozen is als locatie van de telefooncentrale.

Volgens het telefoonboek van 1915 was het krankzinnigengesticht “Duin en Bosch” een belangrijke klant, ze kregen immers niet voor niets telefoonnummer 1. Bovendien had “Duin en Bosch” zelf een  telefooncentrale op hun gebied staan (die in 1973 nog is uitgebreid). De geneeskundigen moeten immers vaak getelefoneerd hebben met collega’s om een casus te bespreken of om meningen uit te wisselen over behandelmethodes.

Om een goede telefoonverbindingen mogelijk te maken, zowel met “Duin en Bosch” als met de rest van Castricum en Bakkum, is de locatie van telefooncentrale misschien aan de ‘andere kant’ van het spoor gesitueerd, omdat het vrij centraal ligt tussen het centrum van Castricum (700 meter), van Bakkum (1400 meter) en van Duin en Bosch (1300 meter)? In ieder geval is de plek van die telefooncentrale bepalend geworden voor het gebouw De Duynkant.

 
3. Tweede functie van het gebouw: Historisch Informatie Centrum van de Werkgroep Oud-Castricum
 

Kadastrale gegevens

Momenteel heeft de Geversweg 1b te Castricum volgens planviewer de kadastrale nummers B11882 en B12615 met een gebouw oppervlakte van 245 vierkante meter en een grondoppervlakte van 279 vierkante meter. Als bouwjaar is vermeld 2001. De identificatie is 383100000037191 en het gebruik staat omschreven als’ bijeenkomstfunctie’.

Van telefooncentrale naar verenigingsgebouw

Schets De Duynkant na overname door Stichting Werkgroep Oud-Castricum.
afb. 9 Schets De Duynkant na overname door Stichting Werkgroep Oud-Castricum.

Op 16 mei 1967 werd de werkgroep Oud-Castricum opgericht. Bij de oprichtingsvergadering in het raadhuis van Castricum waren aanwezig de heren G. van Aken, D. van Deelen, H. van Deelen, N.A. Kaan, A.M. Korsman, E.J. Kortenoever, E. Mooy, N. Veldt en N.C. Steeman.

Het gebouw aan de Geversweg 1b kwam vrij in 1969 en dat was al in een vroeg stadium Oud-Castricum ter ore gekomen. De Werkgroep Oud-Castricum had geen eigen onderkomen en vergaderde op de zolder van het oude raadhuis. De collectie was nog beperkt en werd voornamelijk gevormd door archeologische vondsten, die vooral op het gemeentehuis werden bewaard en her en der bij enkele leden.

De werkgroep vond in 1970 de gemeente bereid om het gebouwtje van de PTT voor 13.000 gulden te kopen en aan Oud-Castricum te verhuren, waarbij de verschuldigde huur werd gesubsidieerd.

Het interieur moest grondig worden opgeknapt. Honderden meters elektrische leidingen werden verwijderd. De dakconstructie werd aangepast om op de zolder meer opbergruimte te creëren. Vitrines werden ontworpen en vervaardigd. Er kwam een centrale verwarming en het terrein rond het gebouw werd aangelegd.

Op 17 november 1973 werd De Duynkant officieel door de toenmalige burgemeester Van Boxtel geopend.

De telefooncentrale in de jaren 60: op de achtergrond links van het veilinggebouw op de Zanderij.
afb. 10 De telefooncentrale in de jaren 60: op de achtergrond links van het veilinggebouw op de Zanderij.

 
4. Aanloop tot de eerste uitbreiding
 

Hoekje van de expositieruimte van de werkgroep in De Duynkant, 1973.
afb. 11 Hoekje van de expositieruimte van de werkgroep in De Duynkant, 1973.

Verslag van 1981 tot en met 2002

Nadat Stichting Werkgroep Oud-Castricum de voormalige telefooncentrale in 1969 betrok, werd er zo’n 12 jaar enthousiast gewerkt door de vrijwilligers in gebouw de Duynkant. Door de jaren heen kwamen er zoveel vrijwilligers bij dat het gebouw te klein werd. In 1981 deed het bestuur daar voor het eerst melding van. Er volgde een herinrichting en daarna een aanvraag bij de gemeente voor uitbreiding. Omdat in eerste instantie de vestiging van een oudheidkamer werd overwogen, die niet van de grond kwam, duurde de planning van de uitbreiding lang. In 1991 gaven de vrijwilligers gebouw De Duynkant zelf een opknapbeurt.

In 1993 werd de Werkgroep eigenaar van het gebouw. In 1996 bleek de ruimte echt veel te klein. Er moest een grotere werkruimte voor de vrijwilligers komen. Het bestuur nam contact op met een architect, die eerst een futuristische en veel te dure uitbreiding ontwierp. Zodoende kwam de realisering van de eerste uitbreiding pas in 2002 tot stand.

Hieronder het verslag per jaar:

1981
In 1981 staat er in het bestuursverslag te lezen:, “Omdat het gebouw de Duynkant voor de activiteiten van de werkgroep te klein begint te worden, is aangeboden mee te werken aan de vestiging van de oudheidkamer in een deel van het oude raadhuis.” Dat kwam immers leeg te staan wegens nieuwbouw van het gemeentehuis aan de Soomerweg. De gemeente wilde het oude raadhuis verkopen.

1984
In 1984 meldt het jaarverslag: “In 1984 is een eerste aanzet gegeven om te komen tot een herinrichting van onze werk- en expositieruimte De Duynkant aan de Geversweg. Gedurende een aantal avonden is de oude zachtboard wandbekleding verwijderd, waarna de wanden voorzien konden worden van stucwerk. Diverse plannen zijn gemaakt voor een herinrichting van de ruimte, waarbij een verbetering van de toegankelijkheid van de zolder centraal stond. Overleg daarover vond plaats met de heer J. Berkhout, museumconsulent van de Culturele Raad Noord-Holland. Tot een bevredigende oplossing kon niet worden gekomen. Een groot probleem is de combinatie van expositie- en werkruimte en het tekort aan vloeroppervlakte. Uitbreiding van het gebouw is feitelijk de enige goede oplossing.”

1985
Ook in 1985 wordt in jet jaarverslag geklaagd over de te kleine ruimte: “De te kleine behuizing van de werkgroep vormt een steeds groter probleem. De expositiefunctie en de functie van werkruimte zijn niet goed te combineren. De zolderruimte, waar het archeologisch en historisch materiaal wordt bewaard, is slecht bereikbaar.” De plaatselijke architect van Eyk maakt een schets. En de werkgroep vraagt aan het gemeentebestuur om te willen investeren.

1986
In 1986 behandelde de gemeenteraad het bestemmingsplan De Zanderij en stond de raadscommissie ruimtelijke ordening op 16 januari uitvoerig stil bij de planologische aspecten van de gevraagde uitbreiding van gebouw De Duynkant. De commissie nam uiteindelijk een positief standpunt in. Maar er werd nog geen uitspraak gedaan over de financiële aspecten, de uitbreiding wordt dat door de Werkgroep geraamd op 90.000 gulden.

1987
In 1987 vraagt het bestuur aan de gemeente om een oudheidkamer in haar gebouw op te nemen. De gemeente kan hiermee niet instemmen. Wel deed de gemeente het voorstel om met de werkgroep in de oude Duinrandschool te trekken. Ook hier bleken na een zorgvuldige afweging de kosten voor onderhoud, inrichting en verwarming voor de werkgroep te hoog.

1988
In 1988 werd een nieuw raadhuis gebouwd en kwam het oude raadhuis leeg. Het was de grote wens van de werkgroep Oud-Castricum om samen met de VVV in het oude raadhuis gehuisvest te worden, in het hart van het oude dorp, waarbij met de aanwezigheid van de VVV het toezicht op een oudheidkamer was gewaarborgd, die dan praktisch dagelijks geopend kon zijn. Dit plan heeft het helaas niet gehaald. In verband met de hoge kosten van het nieuwe raadhuis wilde de gemeente destijds het oude raadhuis te gelde maken. Hierin paste in ieder geval niet het gratis beschikbaar stellen aan twee financieel noodlijdende verenigingen.

1989
In 1989 verhuurt de gemeente het oude raadhuis aan de stichting Noord-Hollands Landschap en voor een oplossing om de VVV, de werkgroep Oud-Castricum en een oudheidkamer te huisvesten in het oude raadhuis voelt de gemeente uit financieel oogpunt Castricum niets.

1991
In 1991 besluit het bestuur om in verband met het 25-jarig bestaande werkruimte van De Duynkant een grote opknapbeurt te geven: de vrijwilligers vervingen de ladder naar de zolder door een vaste trap, computertafels verschenen, een donkere kamer kwam, een nieuw plafond en nieuwe vloerbedekking.

1993
Op 28 juli 1993 draagt de gemeente Castricum De Duynkant notarieel over aan de Stichting Werkgroep Oud-Castricum voor het symbolische bedrag van 1 gulden. De grond blijft eigendom van de gemeente. De werkgroep kreeg de grond in erfpacht. Het bestuur moest de statuten laten aanpassen voor deze notariële eigendomsoverdracht. Om grote voorwerpen op te slaan, krijgt de Werkgroep opslagruimte in een loods op het Schulpstet.

Het beleid van de gemeente was er in die jaren op gericht om hun gebouwen, die in gebruik waren bij de verenigingen, te privatiseren of wel over te dragen aan verenigingen in de overtuiging dat het onderhoud aan die gebouwen veel goedkoper door de verenigingen zelf gedaan kon worden dan door de gemeente. De werkgroep Oud-Castricum was eigenlijk helemaal niet zo gelukkig met deze opzet en werd uiteindelijk voor de extra onderhoudskosten via een subsidie gecompenseerd.

1996
Waarschijnlijk kan de Werkgroep Oud-Castricum nu even voort, want pas in 1996 meldt het jaarverslag weer: “Door de vele activiteiten en de grote deelname daaraan, wordt de behoefte aan een ruimer onderkomen steeds duidelijker merkbaar.”

1997
Het bestuur doet dezelfde melding als in 1996 en besluit te beginnen om een concrete invulling voor een grotere werkruimte voor te bereiden.

1998
Het jaarverslag geeft aan dat “de werkruimte eigenlijk veel te klein is geworden, maar de goede vooruitzichten op een uitbreiding maken dat men dit voorlopig voor lief neemt.”
De plaatselijke politiek droeg de werkgroep een goed hart toe, wat zich vooral uitte in de verkiezingstijd, waarbij er door verschillende partijen in de partijprogramma’s werd gepleit voor een plaatselijke oudheidkamer. Dit werd zo algemeen politiek gedragen, dat bij de start van het nieuwe college in 1998 in het collegeprogramma de wens om te komen tot een plaatselijke oudheidkamer was opgenomen.

Met de steun van de gemeente heeft de Werkgroep Oud-Castricum plannen ontwikkeld om te komen tot een oudheidkamer. De beste en goedkoopste oplossing bleek een uitbreiding van het bestaande gebouw te zijn.
Daarvoor moest de omliggende grond van de Nederlandse Spoorwegen worden gekocht. En de NS wilde in principe eigenlijk geen grond verkopen. Dat dit uiteindelijk toch is gelukt, hebben we vooral te danken aan het vele werk dat makelaar Adri Hopman geheel gratis en belangeloos hieraan voor de Werkgroep heeft verricht en ook aan het feit dat hieraan door onze secretaris Wil Steeman hard is getrokken.

Schets De Duynkant van 19 november 1999 , een futuristisch ontwerp.
afb. 12 Schets De Duynkant van 19 november 1999 , een futuristisch ontwerp.

1999
Met de grond in bezit van de werkgroep en het collegeprogramma in gedachten, zocht het bestuur in 1999 opnieuw contact met architect Van Eyk om een ontwerp te maken van een oudheidkamer en tentoonstellingsruimte.
Dit verzoek leidde tot een prachtig ontwerp van een futuristisch aandoend volledig rond gebouw, waarin de gevraagde functies konden worden ondergebracht. De kosten werden geraamd op een bedrag van bijna 900.000 gulden. De gemeente Castricum wilde wel een oudheidkamer sponsoren maar niet voor elke prijs; er werd aan een bedrag van 150.000 gulden gedacht. Ook de werkgroep Oud-Castricum realiseerde zich dat een bijdrage van bijna 9 ton van de Castricumse gemeenschap grote verplichtingen zou scheppen.

Als een haalbare optie ontwikkelde zich nu het idee van een Historisch Informatie Centrum met wel allerlei mogelijkheden tot het verstrekken van informatie, maar niet meer een museumfunctie. Tentoonstellingen zouden net als in het verleden – denk aan de tentoonstelling over de Slag bij Castricum in de Nederlands Hervormde Kerk – elders moeten worden ondergebracht.

Voor de derde keer kreeg nu architect Van Eyk een opdracht voor een ontwerp met voor de bouwkosten als richtlijn een bedrag van omstreeks 150.000 gulden. Het betrof dan het ontwerpen van een gebouw met daarin ondergebracht een Historisch Informatie Centrum waarin wij middels fotopanelen en vitrines in vogelvlucht de geschiedenis van Castricum en Bakkum zouden kunnen presenteren, waarin de werkgroep Oud-Castricum middels bibliotheek en computer heel veel informatie, vooral in digitale vorm zou kunnen verstrekken en waarin ze zouden kunnen vergaderen. Het reeds bestaande gedeelte zou dan uitsluitend de werkruimte zijn en gebruikt worden voor het bewaren van de originele collectie.

En “driemaal is scheepsrecht” zegt het spreekwoord. De derde opdracht aan de heer Van Eyk werd de laatste keer. Hij is er uitstekend in geslaagd om op heel speelse wijze ook deze uitbreiding te ontwerpen. Bovendien heeft hij ons ook nog bij de inrichting veelvuldig van advies gediend. Ook heeft de werkgroep Oud-Castricum de kleurencombinatie aan hem te danken.

2000
In het jaarverslag verschijnt de mededeling: “Op 15 februari brachten vertegenwoordigers van de politieke partijen onder aanvoering van wethouder Bert Meijer een werkbezoek aan de Werkgroep Oud-Castricum. Ze kregen een rondleiding in De Duynkant, zagen de krappe behuizing en werde ingelicht over onze plannen.” En: “In de werkruimte De Duynkant aan de Geversweg vergaderen de werkende leden van de werkgroep regelmatig en hier vinden ook voor een deel de activiteiten van de verschillende werkgroepen plaats; in deze veel te kleine werkruimte vereist dit veel improvisatie.”

Uitbreiding De Duynkant in 2002.
afb. 13 Schets De Duynkant, uitbreiding in 2002.

2001
Het jaarverslag bericht: “De activiteiten van dit jaar waren gericht op de verdere voorbereidingen en het realiseren van de uitbreiding van De Duynkant met een historisch informatie centrum. (…) Op 29 januari werden in de ledenvergadering, voor de realisatie van het historisch informatiecentrum, vier werkgroepen geïnstalleerd: ‘Gebouw’, ‘Informatie Centrum’, ‘Inrichting’, en ‘Sponsoring’. (…) Op 26 april besloot de gemeenteraad op voorstel van het college om een bedrag van 190.000 gulden beschikbaar te stellen voor de bouw van het historisch informatie centrum. (…) op 8 oktober werd met de bouw van het historisch informatie centrum begonnen.”

Dit gebouw zou niet mogelijk zijn geweest als niet de gemeente Castricum met goedkeuring van de gemeenteraad zich bereid verklaarde tot het subsidiëren van de bouw uiteindelijk voor een bedrag van 190.000 gulden. Wethouder Meijer heeft zich bijzonder ingespannen om dit mogelijk te maken.

 Opening Historisch Informatie Centrum De Duynkant 28 februari 2002.
afb. 14 Officiële opening Historisch Informatie Centrum De Duynkant 28 februari 2002. Met als tekst:
Uitnodiging – Het Bestuur van de Stichting Werkgroep Oud-Castricum nodigt u uit voor de opening van het Historisch Informatie Centrum De Duynkant. De officiële opening is op donderdag 28 februari 2002 van 16.30 tot 18.00 uur en zal geschieden door de wethouder van culturele zaken de heer P. Könst en de oud-wethouder de heer E.F.G. Meijer. Het Historisch Informatie Centrum De Duynkant vindt u aan de Geversweg 1b te Castricum.

2002
Een blij jaarverslag met: “Het jaar 2002 is een succesjaar voor de werkgroep geweest, omdat de openstelling van het Historisch Informatie Centrum een feit werd en ons jaarboekje voor de vijfentwintigste keer verscheen.” Ook het oude gedeelte – vooral door zelfwerkzaamheid van een beperkt aantal leden van de Werkgroep – heeft een ware metamorfose ondergaan.

 
5. Aanloop tot de tweede uitbreiding
 

Plattegrond Geversweg 1b volgens bouwtekening 11 december 2017
afb 15 Plattegrond Geversweg 1b volgens bouwtekening 11 december 2017.

Verslag van 2011 tot en met 2018

9 jaar na de eerste uitbreiding is de toeloop van bezoekend publiek zo groot, dat er een nieuwe film- en expositieruimte nodig bleek. Maar daarvoor moest de gemeente Castricum het bestemmingsplan wijzigen. Toen die hobbel genomen was, ging het bestuur kijken naar het financiële plaatje. In 2016 nam men een architect in de arm en eind 2017 werd de uitbreiding aan de buitenkant gerealiseerd. In de eerste helft van 2018 was de binnenkant van gebouw De Duynkant aan de beurt: aanleg van de technische benodigdheden, verven, vloerbedekking leggen en inrichten.

Hieronder het verslag per jaar:

2011
In november 2011 heeft de werkgroep een schetsplan voor een kleine uitbreiding aan de achterkant van haar gebouw De Duynkant aan de Geversweg ingediend bij het college van burgemeester en wethouders en verzocht hieraan medewerking te verlenen.

De belangrijkste reden voor een vergroting van het onderkomen is een scheiding van de expositie- en filmruimte in verband met het sterk gestegen aantal bezoekers tijdens de maandelijks open dagen. De werkgroep Oud-Castricum wil namelijk de expositie- en filmruimte van elkaar kunnen scheiden.

De gemeente Castricum laat weten dat in dit stadium van de bestemmingsplanprocedure, zo is in de gemeenteraad aan de orde geweest, is een raadsbesluit tot het alsnog opnemen van een uitbreiding van de huisvesting van de werkgroep Oud-Castricum, in strijd met de provinciale verordening.

2013
De gemeenteraad heeft in juli uitgesproken geen bezwaar te hebben tegen uitbreiding van ons gebouw De Duynkant aan de Geversweg en bevestigt dat in een brief van 6 november aan de werkrgoep Oud-Castricum.

Het bestuur van Oud-Castricum heeft daarop een architect in de arm genomen om het schetsplan nader uit te werken en gaat dan beoordelen of een eventuele uitbreiding financieel haalbaar is.
Het streven is deze uitbreiding te kunnen openen in 2017, het jaar waarin Oud-Castricum 50 jaar bestaat.

2016
Op basis van de ontvangen giften van de donateurs, de ondernemers en andere instellingen heeft het bestuur van Oud-Castricum vastgesteld dat de nieuwbouw financieel haalbaar is. De plannen hiertoe zijn in een redelijk vergevorderd stadium en het wachten is op het groene licht van de gemeente en de definitieve begroting van de bouwkosten. De werkgroep hoopt nog dit jaar een aanvang te kunnen maken met de bouw, zodat in het jubileumjaar 2017 het nieuwe gedeelte in gebruik kan worden genomen.

Architectenbureau Van Wilsem & Cabri werkt aan de uitwerking van de plattegrond die als basis gaat dienen voor de definitieve bouwtekeningen. Naar verwachting wordt de bouwaanvraag in het najaar ingediend en kan hopelijk in 2017 met de bouw worden begonnen.
De volgende stap is het definitief begroten van de bouwkosten door het bouwbedrijf AC Borst Bouw.
Vooropgesteld dat de kosten passen binnen ons budget, zullen de plannen in de tweede helft van september worden gepresenteerd aan de leden van de werkgroep. Daarna kan het vergunningstraject bij de gemeente worden gestart.

afb. 16 Wethouder Steeman overhandigt voorzitter Sibinga de vergunning voor de uitbreiding van De Duynkant.

2017
De Werkgroep Oud-Castricum heeft goedkeuring van de gemeente om haar onderkomen De Duynkant aan de Geversweg 1b te verbouwen en uit te breiden met een filmzaal.
De benodigde omgevingsvergunning werd op 21 februari overhandigd door wethouder Marcel Steeman aan een verheugde werkgroepvoorzitter Peter Sibinga.

De bouwcommissie van de werkgroep overlegt op korte termijn met bouwbedrijf A.C. Borst en architectenbureau Van Wilsem & Cabri over de definitieve uitvoering en de planning van de bouw, waarvan de start in de loop van dit jaar wordt verwacht.

Op 22 juni ging de vlag in top bij de Werkgroep Oud-Castricum, omdat de opdracht voor de bouw van de uitbreiding van het gebouw De Duynkant kon worden verstrekt. De bestuursleden van de werkgroep en directieleden van aannemersbedrijf A.C. Borst Bouw ondertekenden afgelopen donderdagmiddag opgelucht het contract op grond waarvan het plan van het architectenbureau Van Wilsem en Cabri voor de uitbreiding van gebouw De Duynkant kan worden uitgevoerd.

Vrijdagmorgen mochten voorzitter Peter Sibinga en penningmeester Gerard Veldt van Oud-Castricum de eerste paal slaan voor de lang verwachte uitbreiding van De Duynkant, het onderkomen van de werkgroep op de hoek van de Duinenboschweg en de Geversweg.

Werkvoorbereider Marcel de Reus van AC Borst Bouw gaf vervolgens een korte toelichting op de stand van zaken: “Tot nu toe gaat alles volgens planning. Vandaag gaan alle 16 heipalen de grond in en daarna volgen de fundering en de vloeren. De ruwbouw zou ijs en weder dienende eind november gereed moeten zijn, waarna het gebouw wordt ingericht.”

De Duynkant in de sneeuw, met nieuwgebouwde filmzaal.
afb. 17 De Duynkant in de sneeuw, met nieuwgebouwde filmzaal.

Al op 30 november verschijnt het bericht: De nieuwbouw van ons gebouw De Duynkant aan de Geversweg 1b in Castricum vordert gestaag. Nadat aannemersbedrijf A.C. Borst in samenwerking met Locas installatietechniek en Elektronica de Graaf de bouwkundige werkzaamheden had opgeleverd, is nu schildersbedrijf Weda begonnen met het schilderwerk in de nieuwbouw. Ook het bestaande deel zal worden opgeknapt. Omdat de nieuwe betonvloer een droogtijd heeft van 8 weken wordt pas in januari het marmoleum gelegd door Huitenga.

Veel werk zal er voor de vrijwilligers van Oud-Castricum zijn wanneer de vloeren gelegd zijn. De bouwcommissie is bezig met het uitzoeken van de benodigde tentoonstellingsverlichting.

2018
Het schilderwerk door de firma Weda is klaar. De firma Huitenga heeft het marmoleum gelegd in de nieuwe filmruimte.

Een interne verhuizing volgde, met herinrichting van de tentoonstellingsruimte en aankleding van de film- en vergaderzaal. Ook de nieuwe archiefruimte wordt ingericht.

Op zaterdag 17 maart vindt er een plantactie plaats bij De Duynkant. Samen met hoveniersbedrijf Arend Koet en in samenwerking met Martijn Struijff van HeelNederlandZoemt gaan er heel veel plantjes worden geplant. Het oude hek is weg en wordt nu vervangen door een mix van bij-vriendelijke meidoorn (100 stuks) en sleedoorn (110 stuks). Ook aan de zijkant richting de sloot. Aan de zijkant en de achterkant worden er zeer bij-vriendelijke struiken als gelderse roos (25 stuks) en egelantier (25 stuks) en vlier (25 stuks). Aan de westkant wordt een beukenhaag (120 stuks) geplant.

De Duynkant gaat een echte duinkant worden en zal een visitekaartje worden voor het duingebied zo aan het begin van de Geversweg.

Er wordt gewerkt samen met Arend Koet van 9 tot 12. Hij zal meewerken en adviseren. De duinbeplanting zal in de loop van het jaar geschieden onder leiding van Thea Struijk, biologe gespecialiseerd in het duin. Mossen, rood zwenkgras, etc, etc.

De nieuwbouw is nog niet klaar op het moment van schrijven: wordt digitaal vervolgd …
(laatste revisie 6 maart 2018)

 

Ted Telleman

 
Bronnen:

  • Bibliotheek Oud-Castricum, map 1.27 over de eerste uitbreiding van 2002
  • Kadaster Haarlem, leggers 2726 en 3064, geraadpleegd door Simon Zuurbier
  • Krantenviewer Noord-Hollands Archief, Het Bloemendaalse Weekblad 1937 van 24 september, pagina 7
  • Naamlijst voor den Telefoondienst 1915, transcriptie door Ineke Smit, geneaknowhow.net
  • Nationaal Archief, 4 RGD, Den Haag
  • Noord-Hollands archief, Duin en Bosch, 214 Afschrift van een vergunning voor de uitbreiding van de telefooncentrale, 1973
  • ORA (Oud-Rechterlijk archief) van 6 februari 1792
  • ORA (Oud-Rechterlijk archief) van 15 januari 1816
  • Planviewer , Geversweg 1b, met als webadres
  • Website Oud-Castricum, categorie gebouw De Duynkant over de nieuwbouw van 2017
  • Werkgroep Oud-Castricum, artikelen en documenten database, documentnummer 03444 krantenartikel uit het Nieuwsblad voor Castricum en Omstreken van 2 mei 1969
  • Werkgroep Oud-Castricum, beeldbank, foto’s 201610 en 201611 bouw telefooncentrale
  • Werkgroep Oud-Castricum, jaarverslagen 1977, 1981, 1984, 1985, 1986, 1987, 1989, 1991, 1993, 1996, 1997, 1998, 2000, 2001, 2002
  • Werkgroep Oud-Castricum, 15e jaarboek 1992, pagina 4, De parochiekerk Sint Pancratius tot aan de reformatie, geschreven door ir. J. Kol
  • Werkgroep Oud-Castricum, 32e jaarboek 2009, pagina 105 Castricum – Honderd jaar geleden 1908, geschreven door Simon Zuurbier
  • Werkgroep Oud-Castricum, 33e jaarboek 2010, pagina’s 4-19 De Duinkant, een verdwenen dorpje, geschreven door Niek Kaan
  • Werkgroep Oud-Castricum, 33e jaarboek 2010, pagina 113 Castricum – Honderd jaar geleden 1909, geschreven door Simon Zuurbier
  • Zuurbier, Simon, voordracht tijdens de opening van het Historisch Informatie Centrum op 28 februari 2002

 
Met dank aan: Wim Adrichem, Arend Bron, Niek Kaan, Tonny Sminia, Rino Zonneveld, Simon Zuurbier en alle overige leden van de Werkgroep Oud-Castricum, die de databases beheren.

In De Duynkant wordt hard gewerkt

Tentoonstellingsruimte

De uitbreiding van ons gebouw krijgt steeds meer vorm. Het schilderwerk door de firma Weda is op een haar na gepiept. Op dit moment is de firma Huitenga bezig met het egaliseren van de vloer en het leggen van marmoleum in de nieuwe filmruimte.

Een blik in de filmzaal

Daarna volgt een interne verhuizing, een herinrichting van de tentoonstellingsruimte en de aankleding van de film- en vergaderzaal. Ook de nieuwe archiefruimte wordt dan ingericht.
Kortom er is nog wat werk te verrichten, maar de werkzaamheden liggen goed op schema. De opening van gebouw is gepland in de maand mei. Helaas is het tot die tijd nog niet mogelijk om Open Zondagen te organiseren. Maar wat in een goed vat zit …

Laatste nieuws over de uitbreiding van De Duynkant

De nieuwbouw van ons gebouw De Duynkant aan de Geversweg 1b in Castricum vordert gestaag. Nadat aannemersbedrijf A.C. Borst in samenwerking met Locas installatietechniek en Electronica de Graaf de bouwkundige werkzaamheden had opgeleverd, is nu schildersbedrijf Weda begonnen met het schilderwerk in de nieuwbouw. Ook het bestaande deel zal worden opgeknapt. Omdat de nieuwe betonvloer een droogtijd heeft van 8 weken wordt pas in januari het marmoleum gelegd door Huitenga.
 
Veel werk zal er voor de vrijwilligers van Oud-Castricum zijn wanneer de vloeren gelegd zijn. De bouwcommissie is bezig met het uitzoeken van de benodigde tentoonstellingsverlichting.

Mede door de extra bijdragen van onze donateurs is er extra geld beschikbaar om ook de voorzijde en tuin te moderniseren. Maar de penningmeester blijft zuinig kijken want sommige dingen zijn duurder dan gedacht.
 
Daarom een oproep aan de donateurs die nog geen extra bijdrage hebben gegeven om alsnog iets te doen. Het is natuurlijk ook leuk als een bedrijf ons wil sponsoren.
Het bankrekeningnummer is nog steeds NL54INGB0001851360 t.n.v. Stichting Werkgroep Oud-Castricum.