Oud-Castricum ook derde zondag open

Het is even wennen voor de bezoekers van de open dagen van de Werkgroep Oud-Castricum, maar vanaf deze maand is De Duynkant ook van 13.30 tot 16.00 uur op de derde zondag van de maand opengesteld.

Het was afgelopen zondag dan weliswaar geen ‘museumweer’, toch liepen er 40 belangstellenden binnen bij het onderkomen van de werkgroep om de fraaie verbouw te bekijken of de interessante tentoonstelling over het verdwenen buurtje ‘De Duinkant’.

Links Ruud Lokenberg die in gesprek is met Wilma van Dijk. Foto Hans Boot.

Ruud Lokenberg reageerde daar enthousiast op: “Ondanks dat ik hier al 50 jaar woon, kom ik steeds weer andere dingen tegen. Het raakt me wel als ik zie dat zo’n hele buurt in 1943 werd ontruimd door de bezetter. Het gebouw van de werkgroep is fantastisch geworden, echt iets van deze tijd. Ik kom hier twee keer per jaar en ik vind het knap dat men regelmatig nieuwe tentoonstellingen laat zien.”

Protest

Wilma van Wijk neemt de tijd om wat boeken aan een van de leestafels door te nemen, onder het genot van een kopje koffie dat tegenwoordig ook door de werkgroepleden wordt aangeboden. Zij laat weten: “Ik vind het hier door de uitbreiding en herinrichting ontzettend leuk geworden. Het gebouw heeft veel aan ruimte gewonnen en ziet er professioneel uit. Mijn partner Bernard van den Boogaard is benaderd om een bijdrage te leveren aan de volgende tentoonstelling die over protest gaat. Bernard was namelijk eind jaren ’60 bij een actie betrokken, dus kan daar ook nog wel wat over vertellen.”

Gelukkig heeft deze middag Oud-Castricum ook een aantal nieuwe donateurs opgeleverd, die nog altijd van groot belang zijn om het voortbestaan van de stichting te garanderen. Marga de Roode is een van hen en licht toe waarom zij zich heeft aangemeld: “Ik woon op een uniek stukje Castricum. Dat is aan de Zanderij tegenover de begraafplaats, dichtbij het buurtje waar de tentoonstelling over gaat en die mij erg aanspreekt. Daarnaast heb ik interesse in de gehele geschiedenis van ons dorp en wil ik door mijn jaarlijkse donatie de vrijwilligers van de werkgroep een hart onder de riem steken!”

Hans Boot

Bron: Nieuwsblad Castricum.nl – 18-7-2018

Inrichting gebouw De Duynkant

Inleiding

De uitbreiding van de Duynkant was noodzakelijk vanwege de succesvolle exposities die veel bezoekers trokken. Elke maand nam het bezoekersaantal toe, soms tot 150 op een dag. Het was krap en gezellig maar ook benauwd en lawaaierig.

Gebouw De Duynkant anno 18 juni 2018

De oude expositieruimte was naast expositieruimte voor een vaste en wisseltentoonstelling ook filmruimte. Met zoveel enthousiaste bezoekers samen het feest van de herinnering vieren, ging niet goed samen. Er is nu een gescheiden filmzaal en expositieruimte.

Een tweede noodzaak was dat de klimaatbeheersing in het gebouw onvoldoende was. De temperatuur was soms 22 graden en het vochtigheidspercentage ver boven de 70%. De schimmels groeiden goed. Ons erfgoed werd aangetast. Een deel is schimmelvrij verhuisd naar het Regionaal Archief in Alkmaar. Het deel papier en objecten dat bij ons blijft vraagt om conservering en een gepaste ruimte. Er is een archiefruimte gebouwd met een vaste lage temperatuur van 16 graden en airconditioning.

De open dagen zijn voortaan op de eerste en derde zondag van de maand van 13:30 toto 16:00 uur.

Inrichting

De eerste bijeenkomst was op 7 juli 2017. De inrichting en herinrichting van zoveel materiaal vraagt om een continue coördinatie van werkzaamheden. Het inrichten en herinrichten betreft de filmruimte, de expositieruimte, de werkruimte, de tuin en hal, toilet en bergruimte.

Het doel van de inrichting is streven naar een multifunctioneel en gezellig onderkomen waar de bezoeker zich welkom voelt. Een ander doel van de inrichting is het mogelijk maken van lezingen en geven van cursussen voor een publiek tot ca 30 mensen. Het moet dan wel over erfgoed, cultuurhistorie gaan.

De nieuwbouw en de interne verhuizing hebben een aantal leden van de werkgroep enorm veel tijd en organisatie gekost. Na het tijdelijk opruimen van veel materiaal in najaar 2017 kon in februari gestart worden met de inrichting van de ruimten. Het drogen van de vloer en het in stappen verwarmen van de ruimten nam meer tijd in beslag dan gehoopt. De officiële opening is dan ook een maand uitgesteld naar 15 juni 2018. 

Filmruimte

De filmruimte heeft de kleuren gekregen van het Rijksmuseum. De kleuradviezen zijn van Loek Weda van Different Look.

Filmruimte

Het schilderwerk in deze ruimte is verricht door Weda Schilders. Er is een prachtig ophangsysteem met spots gekomen. Er staat meubilair uit het oude raadhuis van Castricum. Het meubilair is officieel in bruikleen gegeven bij de opening op 15 juni 2018.

De filmruimte is door een groot LCD-scherm en een muzieksysteem geschikt voor presentaties en films. Het scherm is geplaatst door Expert De Graaf. Voor veel leden nog even wennen aan de bediening van de moderniteiten.

Naast het scherm hangt een tapijt dat bij defilés over het bordes van het gemeentehuis hing. Het kleed is met smyrna-techniek geknoopt door de echtgenote van burgemeester Smeets.

Twee nieuwe vitrinekasten, gesponsord door Lions Club Heemskerk-Castricum zijn ingericht met materiaal dat het niet verdient in een doosje te liggen. Er liggen pareltjes uit de Castricumse en Bakkumse archeologische vondsten: munten en fibulae.

Vitrines

In de filmzaal hangen naast luchtfoto’s uit 1930 enkele originele schilderwerken en natuurlijk een kaart van de Heerlijkheid Castricum.

Expositieruimte

De expositieruimte is eveneens voorzien van een systeem met schilderijrail en spots om de thema’s of onderwerpen onder de aandacht te brengen. Ook hier heeft Weda geschilderd en heeft Different Look geadviseerd.

Expositieruimte

In deze ruimte is ook een scherm met computer om beelden te laten zien die passen bij de expositie of op verzoek van de bezoeker. De vloer is geheel geschrobd en geschoond met advies van Huitenga. Van de bekende pottenstapel was tijdens het verbouwen toch iets gebroken en het is door onze vrijwilligers vakkundig gerepareerd. De vitrinekast met archeologie is voorzien van LED-verlichting. De trapeziumtafels zijn tijdelijk ondergebracht in een Castricumse boerderij. In de ruimte staan nu drie flinke tafels, deels geschonken door Historische kring Heemskerk en deels gevonden bij Mutthathara. De bekende vaste tentoonstelling met informatie over Castricum in vogelvlucht zal in de nabije toekomst vervangen worden door korte films van twee tot drie minuten over deze onderwerpen.

De tafels staan er om onder het genot van koffie of thee verhalen uit te wisselen die in herinnering boven komen. Bij de tafels kunnen deskundige Bakkummers en Castricummers hun lokale dorpskennis doorgeven aan jonge, nieuwe dorpsgenoten en toeristen. “Wie zijn sporen niet kent of uitwist, verdwaalt.” (Ida van der Lee)

Werkruimte

De werkruimte is door de vrijwilligers zelf opgeknapt. Muren, kozijnen en deuren geschilderd, vloer schoongemaakt, plafondplaten vervangen, etc, etc. Van zes kasten verdween de inhoud naar de archiefruimte. De kasten verdwenen naar elders en dit maakt de werkruimte ruim en prettig. Al in een veel eerder stadium (2015) zijn archeologische vondsten geïnventariseerd en naar het provinciaal depot van de provincie bij het Huis van Hilde gebracht. Het papieren archief is door onze handen gegaan en er zijn vele meters naar het Regionaal Archief in Alkmaar gebracht. Door deze ‘opruiming’ kon de bibliotheek van Oud-Castricum met ruim 800 boeken uit de expositieruimte verhuizen naar de werkruimte.

Ook het boekenbestand van De Duynkant is gesaneerd en heeft een iets andere indeling.

Alle boektitels staan in de boekenbank op onze website. De kluis is gebleven want erfgoed beheren betekent ook schatten bewaren. In de werkruimte is een fotostudio gemaakt om de zeer vele objecten makkelijk te digitaliseren en met behulp van de objectenbank en door standplaatsregistratie snel terug te vinden. Er staat een groot kopieerapparaat en de leden hebben ruimte om te werken.

Archiefruimte

De geklimatiseerde archiefruimte, onderdeel van de nieuwbouw, is ingericht met behulp van stellingen uit bibliotheek Kennemerwaard te Alkmaar. De oude ladekasten met unieke plaatselijke topografische kaarten komen uit de werkruimte.

Zo kunnen we nog heel lang genieten van ons erfgoed door een betere conservatie. Trots zijn we op de geklimatiseerde archiefruimte die onderdak biedt aan o.a. het krantenarchief, het stratenbestand, het grootste deel van ons kaartenbestand en een deel van de bibliotheek en de oudere jaargangen van tijdschriften. Ons kwetsbare materiaal.

Hal, toilet en keuken

De inrichting van het hal betekent welkom zijn. De jas kan opgehangen aan oude kapstokhaken. Op het toilet zijn lijsten opgehangen met, hoe kan het anders, afbeeldingen van ons dorp. De keuken heeft een nieuw aanrechtblad en ook daar is de vloer sinds mensenheugenis proper.

Zolder

De zolder gaat een lest best worden. Na de opening gaan we orde op zaken stellen door al het materiaal te categoriseren, te fotograferen, te nummeren en te conserveren. Opruimen en terugvinden is waar het om draait. De komende jaren zal deze objectregistratie gaan plaats vinden.

 

 

Tuin

Tuin

De tuin is van ondoordringbare wildernis tot een Gulle Tuin getoverd. Vóór de afzanding rond 1850 liep hier de Gulle weg en lagen er stuifduinen. De sfeer van ooit is een beetje terug. Er zijn om de naam van het gebouw De Duynkant eer aan te doen twee duintjes gecreëerd. Er is gekozen voor beplanting met mei- en sleedoorn en vroege voorjaarsbloeiers, met name bollen. In het najaar komen er nog een aantal bij. De tuin is daardoor zeer bij-vriendelijk en letterlijk een gulle tuin zonder gif (neonicotinoïden). De bestrating is gewijzigd en er staan andere fietsenrekken. Het is nog een karwei om de tuin wat ‘onkruid’ vrij te houden. Aan de achterzijde en naast het gebouw is vlier, gelderse roos en egelantier geplant om ook de bijenpopulatie welgezind te zijn. Een pad, een beukenhaagje, een houtwalletje. Er is dankbaar gebruik gemaakt van de adviezen van Landschap Noord-Holland in het kader van “Nederland zoemt” en PWN. Arend Koet, hovenier, heeft de planten geleverd en is samen met de vrijwilligers een dag aan het planten geweest. Achter het gebouw is er zicht gemaakt naar de anti-tankmuur, zodat bezoekers onze nabije conflictarcheologie kunnen aanschouwen.

Expositie

De eerste expositie gaat, hoe kan het ook anders, over het buurtje De Duynkant, over wie waar woonde en werkte; over het Radiopad, Slingerpad en Kramersweg en over hoe dit in 1943 is gesloopt. Ons gebouw is na de sloop van boerderij Nooitgedachjt het enige pand dat resteert. Er is ook aandacht voor de historie van ons gebouw.

Het wordt daar goed werken bij Oud-Castricum in de Duynkant.

Rino Zonneveld

Gebouw Oud-Castricum heropend

Afgelopen vrijdagmiddag kon na een verbouwing en herinrichting van totaal circa negen maanden het onderkomen van de Werkgroep Oud-Castricum aan de Geversweg 1b feestelijk worden heropend in het bijzijn van zo’n 60 genodigden.
Nadat werkgroepvoorzitter Peter Sibinga iedereen welkom had geheten kreeg Gerard Veldt, oud-penningmeester en voorzitter van de bouwcommissie, het woord.

Gerard Veldt tijdens zijn komische speech

Gehuld in een overall vertelde hij met de nodige kwinkslagen hoe lang de weg was geweest voordat de gemeente begin 2017 uiteindelijk de vergunning verleende en met bouwbedrijf AC Borst Bouw BV aan de slag kon worden gegaan om het plan van architectenbureau Van Wilsem en Cabri uit te voeren. Veldt benadrukte nog eens dat het prachtige resultaat mede dankzij de gulle giften van sponsors en donateurs is bereikt en bedankte allen die hieraan een bijdrage hadden geleverd.
Daarna vond de openingshandeling plaats die bestond uit de ondertekening door burgemeester Mans en Peter Sibinga van een formulier waarmee de ingebruikgeving van antiek raadsmeubilair aan de werkgroep werd bekrachtigd.

Burgemeester Mans en Peter Sibinga ondertekenen de ingebruikgeving van het antieke raadsmeubilair.(foto Hans Boot)

De raadstafel en bijbehorende stoelen werden al in 2011 door de gemeente aangeboden, maar Oud-Castricum moest ruim zes jaar wachten voordat er plek voor was. Nu siert het meubilair de fraaie filmzaal die onderdeel is van de verbouwing.

Kijkje in de nieuwe filmzaal (Foto: Jacques Schermer)

Ook de burgemeester reageerde enthousiast op wat er tot stand was gebracht en zei dat de lange voorbereiding voor de gemeente aanleiding was om wat beter te kijken naar procedures. Hij hoopte dat er door de uitbreiding voor de werkgroep een nieuwe fase aanbreekt, waarin velen van de nieuwe ruimten kunnen genieten.
Vervolgens werd er een film van Hans Kinders vertoond die het gehele bouwproces liet zien.
Tot slot werd het glas geheven en mochten de aanwezigen het nieuwe interieur bewonderen. Naast het realiseren van de filmzaal is de tentoonstellingsruimte namelijk opgeknapt en professioneel ingericht. Ook is er een archiefruimte toegevoegd, waardoor de werkruimte voor de leden is vergroot.
Vanaf 1 juli wordt De Duynkant op de eerste en derde zondag van de maand weer opengesteld voor het publiek, waarover tijdig nadere mededelingen in de media volgen.

Verslaggever Anton Visser van was erbij en maakte de volgende reportage: https://www.youtube.com/watch?v=xR-srW0sVXA

Leden planten bijzondere tuin rond De Duynkant

Zaterdag 17 maart 2018 was het plantdag bij de Duynkant, het’clubhuis’ van de werkgroep Oud-Castricum. Onder leiding van hoveniersbedrijf Arend Koet zette een aantal winterharde leden in de snijdende oostenwind het eerste plantgoed in de grond. We nemen hier de pet af voor Peter Levi, Hans Ebels, Ron van Wezop, Arend Bron, Erica Brouwer (koffie), Hans Kinders (film) en initiatiefnemer Rino Zonneveld.

Finishing touch

De nieuwe tuin is het sluitstuk van de renovatie en uitbreiding van de Duynkant. Het terrein krijgt het aanzien van een echte duinkant en wordt zo een passende entree van het duingebied.

Bij-vriendelijk

De tuin wordt niet alleen een lust voor de mens, maar ook voor de bij. Hovenier Arend Koet zorgt samen met Martijn Struijff van Nederland Zoemt voor een zeer bij-vriendelijke flora. Zoals meidoorn, sleedoorn, gelderse roos en vlier. De duinbeplanting volgt in de loop van het jaar, onder leiding van Thea Spruijt, biologe en gespecialiseerd in het duin.

 


Sponsors

Nog even extra in het zonnetje
Hes Grondverzet, Koet,
Gebroeders Kramer en PWN 
voor het benodigde zand
en Nederland Zoemt
voor subsidie van het plantgoed.

Gebouw de Duynkant

Niets uit deze publicatie mag worden overgenomen zonder toestemming van de Stichting Werkgroep Oud-Castricum.

Gebouw De Duynkant

De Stichting Werkgroep Oud-Castricum is eigenaar van het gebouw De Duynkant, vlakbij het station, op de hoek van de Geversweg – Duinenboschweg. Het onlangs vernieuwde onderkomen heeft een bij- en vlindervriendelijke tuin, een tentoonstellingsruimte, een filmzaal, werkruimte voor de vrijwilligers, archief, een keukentje en een bergzolder. In het pand is onder meer de archeologische collectie van de werkgroep ondergebracht en historisch prent- en kaartmateriaal over Castricum en Bakkum.

Gebouw de Duynkant.
Gebouw De Duynkant.

Verbinding

Het gebouw aan de Geversweg 1b is in 1936-1937 neergezet als telefooncentrale. Tot ongeveer 1966 heeft het als zodanig gefungeerd. Daarna stond het een paar jaar leeg. Van 1969 tot 1993 is het verhuurd aan de Stichting Werkgroep Oud-Castricum. In 1993 droeg de gemeente Castricum het pand in eigendom over aan de stichting. Het gebouw is twee keer uitgebreid, de eerste keer in 2002 en de tweede keer eind 2017- begin 2018.

De telefooncentrale (binnen de cirkel) in gebied de Zanderij tijdens de (negentien)zestiger jaren.
De telefooncentrale (binnen de cirkel) in gebied de Zanderij tijdens de (negentien)zestiger jaren.

Het gebouw hield vanaf het begin tot heden dezelfde functie, namelijk een plaats die verbinding mogelijk maakt. De telefooncentrale verbindt mensen met een telefoonaansluiting. ‘Het clubhuis’ van Oud-Castricum verbindt heden en verleden: de werkgroep brengt verslag uit via publicaties, films, lezingen, fotomateriaal, jaarboeken en website van het vroegere erfgoed aan de inwoners van Castricum en Bakkum en andere belangstellenden.

Geschiedenis van het gebouw en de plek

Het gebied ten westen van het spoor, tegen de duinrand aan, waarin gebouw De Duynkant ligt, heette ook De Duinkant. In het 33e Jaarboek (2010) staat hierover een boeiend artikel. Dat gebied is al veel ouder, terwijl de exacte datering van het gebied echter een raadsel blijft. Al

in 1820 wordt er melding gemaakt van een klein wijkje Duinderbuurt met zo‘n 5 huizen die tegen de binnenduinrand stonden. Er zou zelfs al rond 1200 een Duinbuurt geweest zijn. Het gebied De Duinkant lijkt daarmee niet alleen een mooi, maar ook een oud buurtje.

Oud-Castricum wilde de geschiedenis van het verdwenen buurtje Duinkant en zijn bewoners levend houden. De naam van het gebouw De Duynkant fungeert als een soort gedenkteken voor die oude buurt.

Kaartje van gebied de Duinkant tussen Kramersweg en Ruiterweg rond 1830.
Kaartje van gebied de Duinkant tussen Kramersweg en Ruiterweg rond 1830.

Verdwenen

In de 19e eeuw liepen de duinen in oostelijke richting door tot aan de tegenwoordige Mient. In 1865 werd het zand van die duinen afgegraven om het talud van de spoorlijn aan te leggen en om het land geschikt te maken voor agrarisch gebruik. Zo ontstond het gebied dat de Zanderij wordt genoemd. Van het oorspronkelijke duingebied is niet veel meer over.

Geversweg met telefooncentrale tijdens WO2 (Foto Archief PWN Velserbroek).
Geversweg met telefooncentrale tijdens WO2 (Foto Archief PWN Velserbroek).

Ook de huizen die er stonden zijn verdwenen. In 1943 moesten op last van de Duitse bezetter de huizen in het gebied Duinkant (en andere huizen die in het schootsveld lagen) afgebroken worden. Alleen boerderij Hoeve Nooitgedacht en de telefooncentrale bleven over. Helaas is die boerderij uit circa 1916 inmiddels ook gesloopt. De telefooncentrale mocht blijven staan, omdat die klaarblijkelijk van belang was voor de Duitsers.

Na de Tweede Wereldoorlog bepaalden de autoriteiten dat in het kader van de wederopbouw de duinzijde onbebouwd moest blijven om het zicht op het duinlandschap te behouden. Er mocht dus lange tijd niet meer gebouwd worden tussen het spoor en de duinen. In dat gebied zijn daarom geen afgebroken huizen meer herbouwd. Wel zijn er in het begin van de 1950-er jaren enkele tuinderswoningen gebouwd. In de jaren daarna zijn er in gebied de Zanderij wel huizen en bedrijfsgebouwen neergezet.

Speculaties over de locatie van de telefooncentrale

De locatie van telefooncentrale is misschien bewust op de hoek Geversweg – Duinenboschweg gesitueerd om een goede telefoonverbinding mogelijk te maken, zowel met Duin en Bosch als met de rest van Castricum en Bakkum. Het gebouw ligt daar immers vrij centraal tussen het centrum van Castricum (hemelsbreed 700 meter), van Bakkum (1400 meter) en van Duin en Bosch (1300 meter).

Naamlijst voor de telefoonlijst Castricum in 1915, met telefoonnummer 1 voor Duin en Bosch.
Naamlijst voor de telefoonlijst Castricum in 1915, met telefoonnummer 1 voor Duin en Bosch.

Volgens het telefoonboek van 1915 was Duin en Bosch een belangrijke klant; ze kregen immers niet voor niets telefoonnummer 1. Bovendien had de inrichting zelf een telefooncentrale, die overigens in 1973 nog is uitgebreid.

Om de automatische telefooncentrale (nummer 1539) te kunnen bouwen, moest de PTT de grond kopen van de spoorwegen, die vanaf ongeveer 1865 tot 1936 eigenaar was.
Aan de bouw van de centrale heeft mevrouw Sien Nijman – Zonneveld nog bijzonder herinneringen:
“Toen de telefooncentrale in 1937 werd gebouwd, moesten wij ‘s avonds daar koperdraadjes zoeken. Die mochten we hebben. Die draadjes verkochten we aan opkoper Siem Ooms. Het geld stopten we in een potje en daarvan kon bij kleermaker Jaap Twisk een jasje gemaakt worden voor mijn broer Jan.”

Castricum heeft vroeger een eigen telefoondienst gehad. Sinds 1909 als hulptelefoonkantoor met telegraaf en telefoondienst inclusief de benodigde spreekcel in de keuken van de brievengaarder Res en vanaf 1924 tot 1962 in het postkantoor aan de Burgemeester Mooijstraat. In 1962 werd het postkantoor aan de Ruiterweg geopend en in 1966 kwam de telefooncentrale daarbij.

Rond de (negentien)twintiger jaren had elke stad een eigen telefoon- netwerk en werden telefoonkabels van de abonnees naar de telefooncentrale gespannen. Dit leidde tot klachten van omwonenden; de telefoonpalen en kabels zouden het uitzicht verpesten en tot horizonvervuiling leiden. Uiteindelijk gingen de lijnen in alle steden ondergronds. In 1930 kwamen er netnummers, waarmee het mogelijk werd om naar abonnees in andere steden te bellen.

De telefooncentrale aan de Geversweg was een automatische en technische centrale, die verbeterde verbindingen voor Bakkum, Castricum en Duin en Bosch mogelijk maakte. In 1937 leverde de PTT dergelijke centrales op in onder meer Akersloot, Castricum, Heemskerk en Uitgeest. De eerste automatische centrale in Nederland is in 1925 in Haarlem in gebruik genomen.
Automatisch wil hier zeggen dat de abonnee vanuit zijn aansluiting zelf de gewenste verbinding tot stand kan brengen met behulp van een kiesschijf, die stroomimpulsen rechtstreeks naar de centrale stuurt.

Bouw telefooncentrale in 1936 op hoek Geversweg – Duinenboschweg.
Bouw telefooncentrale in 1936 op hoek Geversweg – Duinenboschweg.

De bouw van de centrale startte in 1936. De nieuwe telefooncentrale werd uiteindelijk op 28 september 1937 in gebruik genomen. In het Bloemendaals weekblad van 24 september 1937 staat:
“Van genoemd tijdstip af zullen de aangeslotenen op deze telefoonnetten dus automatisch kunnen telefoneren en tevens automatisch bereikbaar zijn voor de abonnees behorende tot het telefoondistrict Haarlem. De voor hetautomatisch interlokaal verkeer te bezigen kengetallen zijn de volgende:
Heemskerk K512
Castricum-Bakkum K518
Uitgeest-Akersloot K513″

In 1937 had de telefooncentrale aan de Geversweg 169 abonnees. De capaciteit was 300 nummers met een maximum van 800 nummers via latere uitbreidingen.

Pas in 1962 werden telefonistes overbodig, omdat het hele telefoonnet werd geautomatiseerd.

In 1963 kreeg de centrale aan de Geversweg, na verschillende uitbreidingen, 1800 nummers. Na de laatste uitbreiding tot 2600 nummers werd het tijd voor een nieuwe telefooncentrale aan de Ruiterweg. Deze werd gebouwd door de firma de Nijs en in september 1966 opgeleverd.
Het gebouw aan de Geversweg heeft na de ingebruikname van de centrale aan de Ruiterweg tot in 1969 ongebruikt leeg gestaan.

Voorgevel van De Duynkant in 1973.
Voorgevel van De Duynkant in 1973.

Clubgebouw van Oud-Castricum

Op 16 mei 1967 werd de Werkgroep Oud-Castricum opgericht.
Het gebouw aan de Geversweg 1b kwam vrij in 1969 en Oud-Castricum was hiervan al in een vroeg stadium op de hoogte. De werkgroep had geen eigen onderkomen en vergaderde op de zolder van het oude raadhuis aan de Dorpsstraat. De collectie was nog beperkt en bestond voornamelijk uit archeologische vondsten. De werkgroep bewaarde die op de zolder van het oude gemeentehuis en her en der bij enkele leden.

In 1970 kocht de gemeente Castricum het gebouw van de PTT voor 13.000 gulden. Ze verhuurde het vervolgens aan Oud-Castricum en subsidieerde de verschuldigde huur.

Het interieur van de oude telefooncentrale moest uiteraard grondig worden aangepakt om het gebouw te kunnen gebruiken. De leden verwijderden honderden meters elektrische leidingen. De dakconstructie werd aangepast om op de zolder meer opbergruimte te creëren. Er kwam centrale verwarming en het terrein rond het gebouw werd aangelegd. Op 17 november 1973 opende de toenmalige burgemeester Van Boxtel gebouw De Duynkant.

Plattegrond Geversweg 1b volgens bouwtekening van 2002. De uitbreiding omvatte de ruimten 1 tot en met 4.
Plattegrond Geversweg 1b volgens bouwtekening van 2002. De uitbreiding omvatte de ruimten 1 tot en met 4.

De eerste uitbreiding

Nadat Oud-Castricum de voormalige telefooncentrale in 1969 betrok, hebben de leden zo’n 12 jaar enthousiast kunnen werken in gebouw De Duynkant. Maar door de jaren heen kwamen er zoveel leden bij dat het gebouw te klein werd. In 1981 deed het bestuur daar voor het eerst melding van. Er volgde een herinrichting en daarna een aanvraag bij de gemeente voor uitbreiding. Omdat in eerste instantie de vestiging van een oudheidkamer werd overwogen – die echter niet van de grond kwam – duurde de planning van de uitbreiding lang. In 1991 gaven de leden het gebouw daarom zelf een opknapbeurt.

Hoekje van de expositieruimte van de werkgroep in De Duynkant.
Hoekje van de expositieruimte van de werkgroep in De Duynkant.

In 1993 werd de werkgroep eigenaar van het gebouw. In 1996 bleek de ruimte echt veel te klein. Er moest een grotere werkruimte komen. Het bestuur nam contact op met een architect, die echter eerst een futuristische en te dure uitbreiding ontwierp. Zo kwam de eerste uitbreiding pas in 2002 tot stand. Ook het oude gedeelte van het gebouw heeft toen een ware metamorfose ondergaan, vooral door zelfwerkzaamheid van een aantal werkgroepleden.

Opening Historisch Informatie Centrum De Duynkant door de wethouders Peter Könst (links) en Bert Meijer op 28 februari 2002 (foto Kees Blokker).
Opening Historisch Informatie Centrum De Duynkant door de wethouders Peter Könst (links) en Bert Meijer op 28 februari 2002 (foto Kees Blokker).

De uitbreiding van het gebouw zou niet mogelijk zijn geweest zonder subsidie van de gemeente.

Artist impression uit 2017.
Artist impression uit 2017.

De tweede uitbreiding

De Geversweg 1b te Castricum heeft een grondoppervlakte van 279 vierkante meter en een bebouwd oppervlakte van 245 vierkante meter. Als bouwjaar is vermeld 2001. In het kadaster staat het gebruik omschreven als ‘bijeenkomstfunctie’.
In 2011, negen jaar na de eerste verbouwing, werd de toeloop van het bezoekend publiek zo groot, dat er een nieuwe

film- en archiefruimte nodig bleek. In november van dat jaar werd in een brief aan het college verzocht medewerking te verlenen aan een uitbreidingsplan. Er moesten diverse hobbels worden genomen om het bestemmingsplan te wijzigen.

Wethouder Steeman overhandigt voorzitter Sibinga de vergunning voor de uitbreiding van De Duynkant
Wethouder Steeman overhandigt voorzitter Sibinga de vergunning voor de uitbreiding van De Duynkant

Het duurde uiteindelijk tot februari 2017 voordat de gemeente liet weten dat op basis van het plan van een architect uit Limmen en een plaatselijk bouwbedrijf de omgevingsvergunning kon worden verleend voor een uitbreiding van totaal 100 vierkante meter. Toen mocht de bouwcommissie, die binnen de werkgroep was gevormd, echt aan de slag om de bouw voor te bereiden en te begeleiden.

Foto van het interieur van de vernieuwde Duynkant.
Foto van het interieur van de vernieuwde Duynkant.

Nadat de werkgroep in staat bleek om een groot deel van de bouwkosten te financieren en het ontbrekende bedrag bijeen was gebracht door giften van donateurs en sponsors, kon de bouw eind september 2017 starten. Vervolgens werd de herinrichting van het pand met behulp van de leden ter hand genomen. In mei van dit jaar waren de werkzaamheden nagenoeg afgerond en het resultaat mag er zijn. De fraaie filmzaal is voorzien van een groot televisiescherm en biedt plaats aan ruim 40 bezoekers. Door toevoeging van een archiefruimte van 30 vierkante meter is het bestaande archief inclusief de zolder opnieuw ingedeeld. Zowel de tentoonstellings- als de werkruimte zijn veel economischer ingericht.

Grapje: bijenhoning uit eigen Gulle tuin.
Grapje: bijenhoning uit eigen Gulle tuin.

De Gulle tuin

De tuin rondom De Duynkant kreeg de naam ‘Gulle tuin’. Deze herinnert aan de Gulleweg, die in de 19e eeuw langs de plek liep waar nu het gebouw staat. De opnieuw aangelegde tuin is geïnspireerd op het duinlandschap. PWN gaf toestemming om zand uit het duingebied te gebruiken. Zo is een duintje ontstaan waar duinflora als slangenkruid, teunisbloem en zwarte toorts zal groeien, zodat er een leefmilieu voor wilde bijen en vlinders ontstaat. Aan de achterzijde en langs de sloot zijn vlier, Gelderse roos en egelantier geplant. De heg aan de voorzijde bestaat uit meidoorn en sleedoorn.

Op vrijdag 15 juni 2018 verrichtte burgemeester Mans de officiële heropening van gebouw De Duynkant, waarbij in de filmzaal de film van Hans Kinders over de verbouwingswerkzaamheden werd vertoond.

In De Duynkant wordt hard gewerkt

Tentoonstellingsruimte

De uitbreiding van ons gebouw krijgt steeds meer vorm. Het schilderwerk door de firma Weda is op een haar na gepiept. Op dit moment is de firma Huitenga bezig met het egaliseren van de vloer en het leggen van marmoleum in de nieuwe filmruimte.

Een blik in de filmzaal

Daarna volgt een interne verhuizing, een herinrichting van de tentoonstellingsruimte en de aankleding van de film- en vergaderzaal. Ook de nieuwe archiefruimte wordt dan ingericht.
Kortom er is nog wat werk te verrichten, maar de werkzaamheden liggen goed op schema. De opening van gebouw is gepland in de maand mei. Helaas is het tot die tijd nog niet mogelijk om Open Zondagen te organiseren. Maar wat in een goed vat zit …