Expositie over Duinkant nog te zien in Duynkant

De eerstvolgende open dag van de Werkgroep Oud-Castricum wordt gehouden op zondag 5 augustus.

Dan is opnieuw de expositie te zien over de Duinkant, het knusse woonbuurtje aan de westkant van de spoorlijn dat op last van de Duitsers in mei 1943 werd afgebroken voor de aanleg van de Atlantikwall. In de filmzaal draait continue een film van Hans Kinders over het verdwenen buurtje en zijn bewoners.

Iedereen is dus op 5 augustus weer van harte welkom tussen 13.30 en 16.00 uur aan de Geversweg 1b. Ook op zondag 19 augustus en de eerste en derde zondag van september is De Duynkant geopend en kan de huidige tentoonstelling nog worden bezichtigd. De entree voor donateurs is gratis, overige bezoekers betalen 1 euro.

Voor de donateurs, die nog geen bezoek brachten aan het vernieuwde onderkomen van de werkgroep, ligt er nog een kleine verrassing klaar. Dat geldt natuurlijk ook voor degenen die zich aanmelden als nieuwe donateur om Oud-Castricum te ondersteunen.

Oud-Castricum ook derde zondag open

Het is even wennen voor de bezoekers van de open dagen van de Werkgroep Oud-Castricum, maar vanaf deze maand is De Duynkant ook van 13.30 tot 16.00 uur op de derde zondag van de maand opengesteld.

Het was afgelopen zondag dan weliswaar geen ‘museumweer’, toch liepen er 40 belangstellenden binnen bij het onderkomen van de werkgroep om de fraaie verbouw te bekijken of de interessante tentoonstelling over het verdwenen buurtje ‘De Duinkant’.

Links Ruud Lokenberg die in gesprek is met Wilma van Dijk.(foto Hans Boot)

Ruud Lokenberg reageerde daar enthousiast op: “Ondanks dat ik hier al 50 jaar woon, kom ik steeds weer andere dingen tegen. Het raakt me wel als ik zie dat zo’n hele buurt in 1943 werd ontruimd door de bezetter. Het gebouw van de werkgroep is fantastisch geworden, echt iets van deze tijd. Ik kom hier twee keer per jaar en ik vind het knap dat men regelmatig nieuwe tentoonstellingen laat zien.”

Protest

Wilma van Wijk neemt de tijd om wat boeken aan een van de leestafels door te nemen, onder het genot van een kopje koffie dat tegenwoordig ook door de werkgroepleden wordt aangeboden. Zij laat weten: “Ik vind het hier door de uitbreiding en herinrichting ontzettend leuk geworden. Het gebouw heeft veel aan ruimte gewonnen en ziet er professioneel uit. Mijn partner Bernard van den Boogaard is benaderd om een bijdrage te leveren aan de volgende tentoonstelling die over protest gaat. Bernard was namelijk eind jaren ’60 bij een actie betrokken, dus kan daar ook nog wel wat over vertellen.”

Gelukkig heeft deze middag Oud-Castricum ook een aantal nieuwe donateurs opgeleverd, die nog altijd van groot belang zijn om het voortbestaan van de stichting te garanderen. Marga de Roode is een van hen en licht toe waarom zij zich heeft aangemeld: “Ik woon op een uniek stukje Castricum. Dat is aan de Zanderij tegenover de begraafplaats, dichtbij het buurtje waar de tentoonstelling over gaat en die mij erg aanspreekt. Daarnaast heb ik interesse in de gehele geschiedenis van ons dorp en wil ik door mijn jaarlijkse donatie de vrijwilligers van de werkgroep een hart onder de riem steken!”

Hans Boot

Bron: Nieuwsblad Castricum.nl – 18-7-2018

Openingstoespraak ter gelegenheid van de tentoonstelling “Het verdwenen Dorp”

Opening van de Tentoonstelling “Het verdwenen Dorp”
op Zaterdag 30 Juni 2018 13.30 uur in de Duynkant, Geversweg Castricum
door Bertus Stuifbergen.

Hoe kan je nu tentoonstellen wat er niet meer is?

Het dorp is verdwenen; nee: het verdwenen Dorp.

Waar is het dan toch gebleven?

De wagen van de Tijd heeft geen rem en ook geen achteruit! Maar hij heeft wel een achteruitkijkspiegel! Een ijverige groep vrijwilligers hebben samen door die spiegel gekeken om alles wat verdwenen is weer zichtbaar te maken met foto’s en teksten.
Veel speurwerk is daar voor nodig geweest en blij verrast was ieder als weer een foto te voorschijn kwam, waardoor ze recht in de ogen keken van de vroegere bewoners van de Duin en Bosscherweg, het Slingerpad of Onderlangs. Ze herkenden de gezichten en gaven er namen aan; ze herkenden de huizen en gaven ze een nummer en een straatnaam.

Boerderij ‘de Papenberg’ aan de rand van het duingebied, waar tot 1925 de familie Stuifbergen boerde.

Als je dieper doorkijkt en bij jezelf vragen stelt bij die verdwijning, b.v. de Waarom vraag, dan vraag je je in gemoede af hoe die mensen van de Duinkant het gevonden hebben; dat de sloophamer juist hún huisje moest vernielen; dan ga je beseffen dat de herinneringen aan die geschiedenis in het jaar 1943 Littekens zijn op hun en onze levensweg.

Als kind liep ik naar mevrouw Winkelman’s huisje om water te halen als we speelden op de Papenberg; als kind liep ik een beetje angstig door het Slingerpad, het kon er nogal donkerig zijn, echt een straatje waar de Tien Tonen en Elf Ribben fijne schuilplaatsen konden hebben. En voor die wezens was ik ijselijk bang.

V.l.n.r. Jan (1871-1947) ongehuwd, Trijn (1880-1951) ongehuwd, Anna (1877-1951) ongehuwd en Piet (1878-1952) ongehuwd. Allen kinderen van Pieter Stuifbergen en Jannetje Zonneveld geboren op boerderij De Papenberg.

Ik zie mijn Ome Jaap Stuifbergen nog op zijn aparte manier op zijn transportfiets stappen: linkervoet op een speciale step bij het achterwiel en zijn rechterbeen zwaaiend over de bagagedrager en hup op het zadel; kist voor op de drager van het stuur met kranten en tijdschriften zoals de Katholieke Illustratie! We zien hier niet alleen foto’s , maar de herinnering levert ook nog bewegende beelden voor de mens die toen leefde: ik zie ze nog : Tante Anne als de matrone, Tante Trein met haar keukensloof, Ome Piet als de onderdanige harde werker en Ome Jan, blind, met een stok bij de hand zittend op een stoel aan de zijkant van de tafel, met ogen starend in de verte, het hoofd een beetje achterover. Blind; wat is blind. Ik heb toen mijn ogen een tijdje heel stijf dicht gehouden! En ik wist blind is héél donker. Ook zie ik daar Tante Riek Glorie: ze noemden haar de kankerjuffrouw. Als kind heb ik dat nooit begrepen. In hun mooie huis woonde Theo Glorie met wie ik op de lagere school zat en die later banketbakker was in Heemstede aan de Zandvoortse Laan.

Onderlangs, de boerderij Papenberg van Stuifbergen.

Mijn grootvader Bertus Stuifbergen is geboren in een huisje tegen de duinen; zijn vader heet Piet en zijn moeder was Ooitje Zonneveld. Daarom werd mijn opa Bertus van Ooitje genoemd. Ze hadden een landje naast de woning waar de kippen liepen. Toen mijn vader stervend was zei hij tegen mij : “Ber, je gaat me als ik dood ben toch niet naar het kippenlandje brengen!”

Het is een eer deze tentoonstelling te mogen openen en een vreugde om de schitterende herinneringen op deze manier op te halen. Maar ik blijf zeggen dat die herinneringen ook littekens blijven in de geschiedenis van ons dorp.
Dank aan de Tentoonstelling groep en laten we samen heerlijk genieten van wat zij ons nu voorzetten.

Ik heb gezegd.

Nieuwsbrief 7

Nieuwsbrief 7
Geplaatst op 24 juni 2018

 
Via deze nieuwsbrief brengen wij u op de hoogte van een aantal actuele zaken

  1. Opening vernieuwde Duynkant
  2. De nieuwe Duynkant
  3. Munten, fibula’s en aardewerk
  4. Nieuwe openingstijden
  5. De eerste tentoonstelling
  6. Privacybeleid

NB Raadpleeg geregeld onze website www.oudcastricum.com

 

1. Opening vernieuwde Duynkant

Het was druk vrijdagmiddag de 15e juni in ons vernieuwde en uitgebreide gebouw aan de Geversweg. Veel sponsoren, bestuursleden van verenigingen uit de regio, vertegenwoordigers van bedrijven die aan de bouw hebben meegewerkt  en andere relaties hadden aan de uitnodiging gehoor gegeven om de heropening van De Duynkant mee te maken.  
Voorzitter Peter Sibinga sprak een welkomstwoord. Gerard Veldt, de man die de nieuwbouw financieel strak heeft begeleid, stond in zijn toespraak stil bij het overlijden van werkgroeplid Theo Sneekes die bij de bouw een belangrijke coördinerende rol heeft gespeeld. 
Gerard gaf op humoristische wijze weer hoe hij het bouwproces van ongeveer zes jaar had beleefd.  Hij had zich verkleed als bouwvakker, een outfit die naar zijn mening het beste paste bij zijn rondborstige uitspraken over de wonderlijke wegen die gevolgd moesten worden om tot resultaten te komen. Het noodzaakte burgemeester Mans om begrip te vragen voor de klippen die omzeild moesten worden. Hij verrichtte de opening door een overeenkomst te tekenen, waarbij de werkgroep het fraaie oude raadsmeubilair in bruikleen kreeg. In een korte speech sprak hij zijn waardering uit voor de activiteiten van de werkgroep. Na de opening werd een film van Hans Kinders vertoond over het verloop van de nieuwbouw. Het bleef daarna nog lang gezellig in De Duynkant.
 
        

 

2. De Nieuwe Duynkant

Voor uitbreiding van ons gebouw De Duynkant is om meerdere redenen gekozen. De expositieruimte werd te krap voor het toenemende aantal bezoekers. Bovendien ging het rustig bekijken van tentoonstellingen niet goed samen met de vertoning van films en andere presentaties. Ook de klimaatbeheersing van het gebouw was onvoldoende. Nu hebben we een aparte expositieruimte en een filmzaal. Heel belangrijk is ook de nieuwe archiefruimte waar ons materiaal onder de juiste condities kan worden bewaard.
Bij de herinrichting is gestreefd naar een multifunctioneel en gezellig onderkomen, waar de bezoeker zich welkom voelt.  Het heeft een aantal leden van de werkgroep enorm veel tijd en organisatie gekost, maar het resultaat mag er zijn. De tentoonstellingsruimte is voorzien van een ophangsysteem en spots waarmee de objecten goed belicht kunnen worden. De filmzaal is voorzien van een groot TV-scherm en geluidsapparatuur. In de filmzaal staat het sfeer bepalende oude raadsmeubilair van Castricum. In deze ruimte staan ook twee nieuwe vitrinekasten met archeologische vondsten. 
Heel belangrijk is dat we door de herinrichting nu een heel functionele werkruimte hebben gekregen waar de bibliotheek en de fotostudio ook in zijn ondergebracht.  Om de naam van het gebouw eer aan te doen zijn aan de voorzijde twee duintjes aangelegd. Voor en naast het gebouw is gekozen voor een erfafscheiding met sleedoorn en meidoorn. Langs het pad staat een beukenhaag. We hebben de tuin Gulle Tuin genoemd naar de Gulle weg die er ooit heeft gelegen.
Een uitgebreide toelichting op de nieuwbouw en de herinrichting is te vinden op onze website https://www.oudcastricum.com/nieuws/inrichting-gebouw-de-duynkant/ 
 

Filmzaal
Filmzaal
 
Bibliotheek
Bibliotheek
Gulle Tuin
Gulle Tuin
 

3. Munten, fibula’s en aardewerk van de Werkgroep Oud-Castricum

De nieuwbouw en uitbreiding van de Duynkant biedt eindelijk de mogelijkheid een keuze uit ons archeologisch bezit permanent ten toon te stellen. De vitrine­kasten in de filmzaal, geschonken door de Lionsclub Castricum-Heemskerk, bieden hiertoe een optimale gelegenheid.
Het betreft eigen vondsten van leden van de taakgroep Archeologie en andere recente aanwinsten die in Castricum en naaste omgeving zijn gevonden. 
Zo zullen de metaalvondsten, waaronder fibula’s, munten, knopen, musketkogels en bajonetten vooral in de eerste vitrinekast te zien zijn. De aardewerkvondsten, met name verschillende types, zullen in de tweede kast worden getoond. 
De munten bestrijken de periode van de Kelten en Romeinen tot heden. Ze gaan vergezeld van gegevens over de  datering, en foto’s van voor- en achterzijde en een catalogus-exemplaar van de munt.  Net als de munten worden ook de fibula’s chronologisch gepresenteerd – van keltisch tot middeleeuws.
 

 

4. Nieuwe openingstijden

Vanaf zaterdag 30 juni is ons gebouw De Duynkant weer regelmatig open. Twee avonden per week, op maandag- en woensdagavond vanaf 19.30 uur maar nu ook op twee zondagmiddagen per maand.  Zaterdag 30 juni  is een extra openingsdag. Vanaf zondag 1 juli a.s. is de open dag van de Werkgroep Oud-Castricum steeds op de 1e en 3e zondag van de maand van 13.30 uur tot 16.00 uur.
De toegang is gratis voor alle donateurs van Oud-Castricum. De overige belangstellenden betalen 1,-.euro.
Kom kijken hoe mooi en ruim de tentoonstellingszaal en de aparte filmzaal geworden zijn. Er is nu alle ruimte om de tentoonstelling te bekijken en met elkaar te praten en herinneringen te delen. Alle aanvullende informatie is welkom voor de werkgroep. U kunt die aan ons mailen of in het bezoekersboek noteren.
 

 

5. De eerste tentoonstelling

 Op zaterdag 30 juni om 13.00 uur wordt de eerste tentoonstelling in de vernieuwde Duynkant voor het publiek geopend. De tentoonstelling is gewijd aan het verdwenen buurtje De Duynkant  waarover in het 33ejaarboek uit 2010 een uitgebreid artikel is opgenomen. De heer Bertus Stuifbergen, die veel jeugdherinneringen aan De Duinkant heeft, zal de tentoonstelling openen. Daarnaast wordt in de nieuwe filmzaal een film over het oude buurtje vertoond, gevolgd een korte film, waarin Bertus Stuifbergen zijn herinneringen aan de bouw van de anti-tankmuur vertelt.
Het buurtje lag ten westen van de spoorlijn en ten oosten van de tankmuur langs de Oude Schulpweg. Ons gebouw kijkt er als het ware op uit. De buurt werd 75 jaar geleden op last van de Duitsers afgebroken om ruimte te maken voor de Atlantikwall. Ook de huizen aan de westzijde van de Mient werden toen onder andere afgebroken. De tentoonstelling omvat foto’s en verhalen van mensen die toentertijd in De Duinkant woonden.
U bent van harte uitgenodigd.
 

 

6. Privacybeleid

Ook de Werkgroep Oud-Castricum handelt conform de nieuwe AVG richtlijnen waar het uw persoonsgegevens betreft. Alleen de gegevens die nodig zijn voor het versturen van de nieuwsbrief en het bezorgen van ons jaarboek worden door ons opgeslagen. Ze worden niet aan derden verstrekt. Wilt U meer weten over hoe wij omgaan met de nieuw privacy wetgeving, dan verwijzen wij U graag naar onze website. Onder het kopje ‘Over ons’ vindt U het privacy statement van onze werkgroep.

Ogen tekort op Open Dagen Weekend Oud-Castricum 30 juni – 1 juli

Zaterdag 30 juni en zondag 1 juli organiseert Werkgroep Oud-Castricum twee bijzondere Open Dagen in haar verbouwde onderkomen De Duynkant. En er is veel te ontdekken.

Verbouwing
Bezoekers zien een geheel vernieuwde Duynkant. Een fraaie aanbouw met filmzaal, nieuwe inrichting, een nieuw ingerichte expositie en buiten een frisse voorgevel en een nieuwe tuin.

De Duinkant, onderwerp van de nieuwe expositie in De Duynkant.

Expositie
Heel toepasselijk gaat de nieuwe expositie over de verdwenen Duinkant. Een woonbuurtje aan de westkant van de spoorlijn dat op last van de Duitsers is afgebroken in mei 1943 voor de aanleg van de Atlantikwall. De expositie wordt op 30 juni om 13.30 uur geopend door de heer Bertus Stuifbergen, die in het buurtje opgroeide. In de filmzaal draait continu een film van Hans Kinders over de afgebroken Duinkant en zijn bewoners. Sluiting is om 16.00 uur.

Open Dagen
Ook op zondag 1 juli is er een Open Dag van 13.30 tot 16.00 uur. Iedereen is dus dit weekend van harte welkom aan de Geversweg 1b. Vanaf juli is De Duynkant steeds op genoemde tijd de eerste en derde zondag van de maand open. Voor de donateurs ligt er nog een kleine verrassing klaar. Dat geldt natuurlijk ook voor nieuwe donateurs die van harte welkom zijn om Oud-Castricum in de komende periode te ondersteunen.

Oud-Castricum heeft de ruimte

Een nieuwe filmzaal, een expositieruimte om door een ringetje te halen, klimaatbeheersing in het archief en eindelijk genoeg ruimte voor werk en onderzoek. Met het verbouwde en uitgebreide gebouw de Duynkant zit de Werkgroep Oud-Castricum er weer warmpjes bij.

Het oorspronkelijke gebouwtje is op zich voer voor historici. Gebouwd in 1935 als onderkomen voor een telefooncentrale van de PTT en behorend tot het wijkje Duynkant aan de westzijde van het spoor. Het wijkje ging plat toen de Duitsers het toevoegden aan de Atlantikwall.

“Alleen het PTT-gebouwtje bleef staan. Een telefooncentrale konden ze wel gebruiken. Het heet dus niet voor niets de Duynkant, het is de laatste herinnering aan de verdwenen woonwijk”, aldus Peter Levi, een van de drijvende krachten achter het vernieuwde onderkomen van lokale historici.

Peter Levi, Gerard Veldt en Rino Zonneveld (vlnr) aan de antieke B en W tafel in de nieuwe Duynkant (Foto: Heleen Vink)

Werkgroep Oud-Castricum bestaat uit zo’n veertig personen van wie er twintig actief bezig zijn met onderzoek, archeologie, archivering, de tentoonstelling. Het zijn doorgaans gepensioneerde mannen met veel liefde voor hun dorp. “Voor veel van onze leden is het een belangrijke ontmoetingsplaats”, zegt Rino Zonneveld van de ’inrichtingscommissie’. “Het kwam vaak genoeg voor dat er iemand binnen kwam met een enthousiaste groet en dat je dan ’shhht’ hoorde uit de ruimte er naast. Daar werd dan een film gekeken. We hebben nog gedacht aan koptelefoons maar dat werd niks. Was wel een stuk goedkoper geweest.”

Dat weet financiële man Gerard Veldt als geen ander. Hij zamelde geld in, onderhandelde met de aannemer en moest met eindeloos geduld in conclaaf met de gemeente voor de bouwvergunning. Al met al een proces dat al in 2011 begon. Ruim anderhalve ton was er nodig, fondsen werden aangeschreven, lokale ondernemers kregen een brief, de donateurs werd om een extra inspanning gevraagd. Tegelijk liep hij tegen een bureaucratische muur aan van vergunningen die eerst niet nodig waren, toen wel en toen weer niet.

Blikvanger

Pas in 2017 kon met de bouw worden begonnen. De nieuwe film- annex vergaderzaal is de blikvanger. De tafel waaraan het college van B en W van Castricum honderd jaar lang vergaderde heeft er een mooie plek gekregen. Er boven een geschilderd panorama van Castricum uit de jaren twintig door Henri Braakensiek.

Ook de ’oude’ expositieruimte ziet er weer als nieuw uit. De werkruimte in het oorspronkelijke gebouwtje is verlost van alle opslag en nu een overzichtelijke ruimte. Het archief met zijn luchtbehandelingsinstallatie en gelijkmatige temperatuur is een pareltje. Levi: “We kunnen er weer even tegen.”

Bron: Noordhollands Dagblad – Kennemerland – 20-6-2018 – Koen van Eijk.